Barnim I

Z Wikipedii

Barnim I Dobry (ur. ok. 1210 r., zm. 14 listopada 1278 r. w Dąbiu) – książę szczeciński, z dynastii Gryfitów. Syn Bogusława II i Mirosławy, córki namiestnika gdańskiego Mściwoja I.

Spis treści 1 Lata panowania 2 Rodzina 3 Barnim I a templariusze 4 Etymologia i pamięć jego imienia 5 Bibliografia

[edytuj] Lata panowania

Samodzielne rządy, po osiągnięciu "wieku sprawnego" - rozpoczyna w 1227 r. Fakt ten - poświadcza wystawiony dokument, z jego własną pieczęcią. Władał księstwem wespół z Warcisławem III, księciem dymińskim. Barnim I - zrzuca z Pomorza nadodrzańskiego zwierzchność duńską i przenosi swój dwór w 1235 roku z Uznamia do Szczecina (republiki miejskiej), dalej - na skutek skłócenia z mieszczanami tego miasta do Dąbia.

Barnim, "książę na Szczecinie" był jednym z najbardziej pracowitych władców Pomorza. W poł. XIII wieku, likwiduje prawo brzegowe, które hamowało bezpieczny rozwój handlu morskiego i zalewowego. Okres jego panowania przypadał na wzmożoną kolonizację niemiecką i lokację miast na prawie magdeburskim oraz lubeckim, których książę ufundował bardzo wiele, m.in. Szczecin (1243 r.), Stargard (1243 r.), Police (1260 r.) i Goleniów (1268 r.). Po śmierci kuzyna w 1264 r., pierwsze lata jego samodzielnej działalności, skupiają się na - jednoczeniu ziem pomorskich oraz potwierdzaniu nadań aktów lokacyjnych dla miast (m.in. dla Gryfic).

Źródła wymieniają 30 miast lokowanych przez niego - na Pomorzu. Był fundatorem także wielu klasztorów, m.in. w Marianowie. Hojny dla zakonów - nadaje cysterkom 600 łanów ziemi. Dla porównania - nowo lokowane miasta - otrzymywały zwykle 100 łanów ziemi. Dla ściągnięcia kupców lubeckich i duńskich, wprowadza w 1271 r. - ponownie zakaz rabunków rozbitych statków i innych jednostek pływających. Było to spowodowane chęcią poszerzenia i zabezpieczenia wpływów ekonomicznych z resztą Europy Zachodniej.

Rzucona na Barnima klątwa, przez legata papieskiego - Albrechta Magnusa, za obronę ziemi suchańskiej (skutek zdrady joannitów) - wprowadza jego, w stan wojny. Brandenburczycy, wspierani siłami joannitów docierają do Kamienia Pomorskiego, gdzie udzielono mu schronienia. W dalszej walce, pomoc uzyskuje od rycerzy Bolesława z Wielkopolski. Nawiedzany jednak, ciągłymi podjazdami Brandenburczyków i pretensjami biskupa kamieńskiego - idzie na ustępstwa i przyjmuje lenno, ze strony Brandenburgii. Dla książęcej racji stanu - odniesie to przykre konsekwencje, w kolejnych latach, na losy jedności Pomorza. Pierwszych jego symptomów, można doszukiwać się - przy podziale jego księstwa, na dwie części - przez jego potomków. Został pochowany w kościele NMP w Szczecinie.

[edytuj] Rodzina

Barnim żonaty był trzykrotnie. Po raz pierwszy z Marianną księżniczką szwedzką, córką króla Eryka X Knutssona i Rychezy Duńskiej. Małżeństwo zawarte zostało prawdopodobnie w 1237 r. Z tego związku pochodziła córka Anastazja urodzona około 1245 r. - wydana za mąż za Henryka Meklemburskiego w 1259 r. Z tego związku pochodziła Ludgarda, wychowana na dworze dziadka Barnima I, wydana następnie za mąż - za późniejszego króla Polski - Przemysła II. Marianna, żona Barnima I - zmarła w 1252 r.

Drugą żoną księcia - zostaje księżniczka Małgorzata Meklemburska, córka Mikołaja I na Orlu (Werle) i Jutty von Anhalt. Jest ona matką Bogusława IV na Wołogoszczy i córki Mirosławy.

Trzecią żoną została w 1267 r. - Matylda askańska, córka Ottona III margrabiego brandenburskiego, z którą miał dzieci - Beatrycze, Barnima II (zamordowanego 28 maja 1295 r. koło Wkryujścia) oraz Ottona I, określanego jako dewocyjnego i leniwego księcia.

[edytuj] Barnim I a templariusze

Istnieją przesłanki, że przesiąknięty wielkimi ideami zakonu templariuszy – Barnim I został bratem - gościem, rycerzem wspomagającym poczynania zakonu. Od lat trzydziestych XIII wieku - jest stałym bywalcem na templariuszowskich dworach, albo w otoczeniu rycerzy tego zakonu. Tempelhoff, Lietzen, Rurka - to najbardziej rzucające się w oczy przykłady. Barnim korzystał z doradztwa templariuszy z brandenburskich i pomorskich komandorii. Jego przynależność do zakonu - przedstawia w swojej pieczęci, na której umieścił templariuszowski symbol świątyni oraz starożytny symbol słońca, złota, czyli władzy. Są to znaki niespotykane, na żadnych innych pieczęciach książęcych z tego okresu.

[edytuj] Etymologia i pamięć jego imienia

Jego imię to prawdopodobnie pomorski odpowiednik polskiego imienia Bronim (skrócona forma imienia Bronimir, jak Radom od Radomir), jako że w dialektach pomorskich słowiańska grupa -or- (która w Polszczyźnie zmieniła się w -ro-) zmieniła się w -ar- (porównaj: pomorskie 'gard', 'Warcisław', 'Barnisław' = polskie 'gród', 'Wrocisław', 'Bronisław'). Tak więc nieskróconą formą księcia Barnim byłoby Barnimir.

Z osobą księcia związanych jest wiele pomorskich legend, m.in. ta o powstaniu herbu Goleniowa. W mieście nad Iną książę jest patronem jednej z ulic, na Bramie Wolińskiej ma pamiątkową tablicę, upamiętniającą lokację, jego imieniem został nazwana również nagroda, przyznawana corocznie przez burmistrza gminy Goleniów najbardziej zasłużonym osobom w mieście i gminie.

[edytuj] Bibliografia

• Baranowska O. „Pomorze Zachodnie – moja mała ojczyzna”, Szczecin 2001, ISBN 83-910427-4-X
• Białecki T. (pod red.), Ziemia Gryficka 1969, Gryfickie Towarzystwo w Gryficach, Szczecin 1971
• Bobowski K., Dawne pieczęcie na Pomorzu Zachodnim, Szczecin 1989
• Rymar E. „Rodowód książąt pomorskich”, Szczecin 2005, ISBN 83-87879-50-9
• Szymański J.W. „Książęcy ród Gryfitów”, Goleniów – Kielce 2006, ISBN 83-7273-224-8

Marcinkiewicz na Platformie do Strasburga

Były premier Kazimierz Marcinkiewicz na pierwszym miejscu warszawskiej listy PO do Parlamentu Europejskiego. Taki wariant rozważają liderzy partii - dowiedziała się „Gazeta”

Dalajlama w Polsce

Dziś początek wizyty XIV Dalajlamy, duchowego i politycznego przywódcy Tybetańczyków, laureata Pokojowej Nagrody Nobla i jednego z największych żyjących autorytetów moralnych.

Człowiek, mnich, dalajlama

Dla Zachodu XIV Dalajlama Tenzjin Gjaco jest laureatem Pokojowej Nagrody Nobla, współczesnym Gandhim, moralnym autorytetem konsekwentnie głoszącym ideę miłości, szacunku i odpowiedzialności za wszystkie żywe istoty i za całą Ziemię.

"Żeby móc tak mówić, trzeba być nieskazitelnym bohaterem"

- Żeby używać takich słów, trzeba mieć autorytet, który mają postacie pomnikowe. Trzeba być nieskazitelnym bohaterem - tak Radosław Sikorski skomentował wypowiedź prezesa PiS. Jarosław Kaczyński stwierdził dziś, że "13-letnie dziewczynki wytrzymywały tortury gestapo, a Niesiołowski sypał".

Lech Wałęsa o UE: Ja, rewolucjonista trochę tu porozrabiam

W Brukseli odbyło się dziś pierwsze spotkanie grupy refleksji w sprawie przyszłości Unii Europejskiej. Uczestniczący w nim Lech Wałęsa zapowiedział, że jako "stary rewolucjonista" będzie zadawał prowokacyjne pytania i "jeśli go nie wyrzucą, to trochę porozrabia".

Dalajlama: Uczę się polskiej determinacji i siły woli

Określenie "Polska" towarzyszy mi od dzieciństwa; kiedy tylko tu jestem uczę się polskiej determinacji i siły woli - mówił w wywiadzie dla radiowej "Jedynki" Dalajlama XIV. Jutro duchowy przywódca Tybetańczyków przyjeżdża do Polski.

Bondaryk: Otrzymałem od PTC ok. 450 tys. zł

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego Krzysztof Bondaryk wydał w czwartek oświadczenie. Poinformował w nim, że wysokość uzyskanych przez niego świadczeń od spółki PTC z tytułu zakazu konkurencji, nagrody rocznej i ekwiwalentu za urlop wyniosła ok. 450 tys. zł.

Klich: Jutro decyzja w sprawie unikających poboru

- Jutro będzie wydana odpowiednia decyzja, która rozwiąże ten problem - odpowiedział minister obrony Bogdan Klich na pytanie co, w związku z zakończeniem poboru do wojska stanie się z osobami unikającymi służby wojskowej.

Radni PO chcą zmienić nazwę pl. Defilad

Skansen PRL-u w centrum Warszawy ma szansę zmienić nazwę na bardziej romantyczną. Radni Platformy Obywatelskiej chcą przemianować pl. Defilad na pl. Fryderyka Chopina. Klub PiS jest tym pomysłem zachwycony.

Zuchwały napad na bank

Dwóch mężczyzn w kominiarkach w środku dnia sterroryzowało kasjerkę banku i uciekło z pieniędzmi.