Kazimierz I dymiński
Z Wikipedii
Kazimierz I (ur. przed 1135, zm. 1180) – książę Pomorza Zachodniego na Dyminie z dynastii Gryfitów. Fundator licznych klasztorów, opiekun kupców.
Młodszy syn księcia Warcisława I i hipotetycznej Idy, córki króla Nielsa bądź jego bratanka, Kanuta Lawarda.
Spis treści |
[edytuj] Lata panowania
[edytuj] Lata młodzieńcze
Od wczesnej młodości brał udział w życiu publicznym księstwa. Wespół ze swym stryjem Raciborem I uczestniczył w akcjach pirackich na wyspy duńskie. Współrządy nad księstwem rozpoczął razem z bratem Bogusławem I w 1156. W 1157 książęta pomorscy walczyli po stronie Polski przeciw cesarzowi Fryderykowi Rudobrodemu. W dwa lata później – przeciw Duńczykom.
[edytuj] Podział księstwa
Od 1160 Kazimierz rządził samodzielnie częścią północną księstwa pomorskiego ze stolicą w Dyminie. W tym roku doszło do podziału księstwa między braci. Kazimierz otrzymał dzielnicę złożoną z kasztelanii dymińskiej, kamieńskiej, z ziemi bardzkiej, trzebusickiej, wolińskiej, stargardzkiej i części kołobrzeskiej. Tym samym uznał władzę zwierzchnią brata, tytułując się odtąd księciem na Dyminie. Jego brat Bogusław I przejął pod kontrolę ziemie: szczecińską, kołbacką, wkrzańską, wołogoską, choćkowską i łosicką z siedzibą na Uznamie. Ziemia kołobrzeska stanowiła współwłasność obu braci.
Kazimierz musiał odpierać ciągłe ataki margrabiów brandenburskich, książąt saskich, książąt rugijskich i Duńczyków. W 1164 popadł w zależność lenną od księcia saskiego Henryka Lwa z ziemi Czrezpienian (okolice dolnej Piany, pomiędzy Pianą a Reknicą), które po 1170 ponownie wróciły do Księstwa Pomorskiego. W międzyczasie, po stłumieniu powstania u Chyżan przez Duńczyków i Sasów, w którym książę dymiński też brał udział, z ziem chyżańskich utworzono trzy księstewka, z których jedno zostało przydzielone pod jurysdykcję Kazimierzowi.
[edytuj] Zdobycie Arkony i dalsze podboje
W 1168 Kazimierz razem z Bogusławem I uczestniczył w zdobyciu ostatniej twierdzy pogan na wyspie Ranie (Rugii) – Arkony. Udział ten był podyktowany zainteresowaniem króla duńskiego Waldemara legendarnymi skarbami gontyny (świątyni) Świętowita w Arkonie, potężnego i ostatniego ośrodka kultu pogańskiego. Do wojny Waldemar wystawił potężne wojsko, nadciągał również Przybysław, dawny książę obodrzycki, zwany księciem meklemburskim.
Dowództwo objął Absalon, biskup Roskilde. Po ciężkich walkach i nieudanych próbach sforsowania umocnień w końcu udało się złamać opór poprzez podłożenie ognia. Arkona poddała się po spaleniu drewnianej baszty i palisad na szczycie wału. Książęta rańscy – Jaromar I i Tesław – poddali się. Karencja natomiast przyjęła warunki bez prowadzenia walk. Po splądrowaniu i złupieniu bogactw mieszkańcom nakazano przyjąć chrześcijaństwo.
Kazimierz I był kontynuatorem polityki swego ojca w zakresie podboju ziem wieleckich. Po zdobyciu ziem Dołężan i Redarów nadał Kościołowi hawelberskiemu kilka wsi (1170). Podboje książąt pomorskich posuwały się dalej na południe aż do granic Marchii Północnej, zarządzanej przez margrafów z rodu askańskiego.
[edytuj] Hołd lenny
Ziemie pomorskie stały się miejscem ciągłych penetracji duńskich. Najazdy były dotkliwe dla ich mieszkańców i stanowiły nie lada problem dla Kazimierza I. W 1170 na rzece Dziwnie w pobliżu Wolina doszło do otwartego konfliktu pomiędzy obiema flotami. Następnie w okolicach Wyspy Chrząszczewskiej stoczono bitwę, w której Kazimierz dowodzący 50 statkami odniósł zwycięstwo nad Duńczykami.
Późniejsze wojny z koalicją Duńczyków, Ranów i Sasów na terenie Pomorza w 1173, zdobycie Wolina, Kamienia, Wołogoszczy i Choćkowa przez Duńczyków oraz udział w sporze Henryka Lwa z cesarzem Fryderykiem Barbarossą, mocno wyczerpały siły księstwa pomorskiego. Jednak cesarz Fryderyk I, chcąc osłabić siły Henryka Lwa, zaproponował książętom zależność lenną. Po złożonym w obecności króla Danii Waldemara hołdzie lennym, Pomorze zaznało wreszcie spokoju od dotkliwych i wyczerpujących konfliktów zbrojnych, które eksploatowały i niszczyły rodzimą gospodarkę.
[edytuj] Śmierć księcia
Książęta pomorscy jako lojalni lennicy stanęli po stronie Henryka Lwa, księcia saskiego toczącego wojnę z Hohenstaufami – szczególnie Kazimierz I, panujący na Zaodrzu. Pomorzanie podejmowali dalekie wyprawy na ziemie łużyckie i późniejszej Brandenburgii przeciwko wrogom Welfa. W 1180 niezadowolona z takiego obrotu sprawy Brandenburgia zaatakowała Pomorze. W trakcie odpierania tego ataku na polu bitwy zginął Kazimierz I (repentita morte). XIII-wieczna Saska kronika świata oraz Kodeks z Zwickau podają, że Kazimierz I zginął na polu bitwy (walcząc z margrabią brandenburskim Ottonem I) wraz z rycerzem Borkiem i czternastoma innymi panami pomorskimi.
Arnold z Lubeki wiadomość o śmierci Kazimierza zawarł zaraz po opisie wyprawy cesarskiej do Saksonii. Dania, chcąc wykorzystać śmierć władcy północnej części księstwa, zaatakowała umocnienia obronne w Świnoujściu. Ten nagły atak przerwała śmierć króla Danii, Waldemara. Śmierć Kazimierza I spowodowała odsunięcie się Pomorzan od obozu Welfa i opowiedzenie się za obozem Hohenstaufa i cesarzem Fryderykiem I. W 1181 Bogusław I uznał się lennikiem cesarskim.
Niektóre źródła podają, że Kazimierz został pochowany w kościele katedralnym w Kamieniu Pomorskim, zapewne wspierając się informacją, że był pierwszym fundatorem kościoła. Według innej wersji spoczął w kościele WNP klasztoru premonstratensów na wyspie Uznam, któremu wcześniej nadał całą wieś i umorzył zaciągnięte u zakonników przez brata Bogusława I długi.
[edytuj] Rodzina
Kazimierz I miał jedną żonę nieznanego imienia z rodu Schaumburg, córkę hrabiego Adolfa II i Matyldy ze Schwarzburga.
Ojciec synów: Adolfusa? (Odoolphus Domicellis), Warcisława? (Wartislaff Domicellus), Swantobora (Suantiborus II) i Kazimierza? (Casimirus III) oraz córek: Świętochny, żony księcia połockiego Borysa, i Dobrosławy, żony Bolesława Mieszkowica kujawskiego.
[edytuj] Bibliografia
- Baranowska O. „Pomorze Zachodnie – moja mała ojczyzna”, Szczecin 2001, ISBN 83-910427-4-X
- Rymar E. „Rodowód książąt pomorskich”, Szczecin 2005, ISBN 83-87879-50-9
- Szymański J.W. „Książęcy ród Gryfitów”, Goleniów – Kielce 2006, ISBN 83-7273-224-8
- Wachowski Kazimierz, Słowiańszczyzna Zachodnia, Poznań 2000, ISBN ISBN 83-7063-271-8
| Poprzednik Warcisław I |
książę dymiński 1156-1180 |
Następca Bogusław I |
| Sondaż "Rz": Rosja zachowuje się wrogo wobec Polski |
Współczesna Rosja zachowuje się wrogo wobec Polski i innych krajów sąsiedzkich - uważa aż 61 proc. ankietowanych przez GfK Polonia dla "Rzeczpospolitej". |
| Prezydent: Na szczycie UE będziemy bronić Gruzji do upadłego |
Na poniedziałkowym szczycie UE postawa Polski i państw bałtyckich "nie będzie skrajnie radykalna, ale dość radykalna" - powiedział dziennikarzom prezydent Lech Kaczyński w drodze powrotnej z Tallina. "Będziemy bronić Gruzji do upadłego" - dodał. |
| Kwaśniewski: Była współpraca wywiadowcza, nie było tajnych więzień CIA |
W Polsce nie było tajnych więzień CIA, była współpraca wywiadowcza ze Stanami Zjednoczonymi - zapewnił były prezydent Aleksander Kwaśniewski w "Kropce nad i". |
| Internauci obrażają Obamę na Wikipedii |
Na polskiej stronie Wikipedii pod zdjęciem Baracka Obamy - senatora z Illinois, który będzie reprezentował Demokratów w najbliższych wyborach prezydenckich - pojawił się wulgarny podpis. Na stronie był widoczny przez niecałe dwie godziny. |
| Wałęsa nie pojawi się na obchodach Sierpnia'80 |
Lech Wałęsa nie weźmie udziały w głównych uroczystościach 28. rocznicy podpisania Porozumień Sierpniowych, które odbędą się w niedzielę w Gdańsku. Były prezydent nie przyjął zaproszenia, ponieważ - jak tłumaczył mediom - nie chce spotkać się z prezydentem Lechem Kaczyńskim i prezesem IPN Januszem Kurtyką (były prezydent bojkotuje również nowy projekt IPN - portal www.sierpien1980.pl).. |
| Giertych przesłuchany w tajnym śledztwie ws. więzień CIA |
Roman Giertych, b.wicepremier, a wcześniej szef sejmowej komisji ds. służb specjalnych potwierdził, że został przesłuchany w tajnym śledztwie ws. domniemanych więzień CIA w Polsce. |
| Prezydent w Tallinie |
- Sprawy Gruzji idą w kierunku, którego nie da się akceptować - powiedział prezydent Lech Kaczyński na krótkim briefingu przed rozpoczęciem spotkania z prezydentami Estonii i Łotwy w Tallinie. Jak dodał, po uznaniu niepodległości Kosowa, obawiał się, że Rosja może tak samo potraktować Abchazję i Osetię Płd. |
| Ewakuacja mieszkańców bloku po znalezieniu skrzyni z amunicją |
Ewakuowano mieszkańców bloku na gdyńskim osiedlu Oksywie po tym, jak w ziemi tuż przy ścianie budynku znaleziono skrzynię z pociskami moździerzowymi. Część amunicji już wywieziono, saperzy jadą po drugą partię. |
| Megatransakcja pod znakiem zapytania |
Będzie nowy przetarg na wartą 50 mln zł działkę Agencji Mienia Wojskowego w Helu. |
| Kierowca tira wjechał w ścianę budynku |
Kierowca tira po najechaniu na jedną z powstających na remontowanej drodze wysepek dzielącą pasy ruchu, stracił panowanie nad kierownicą i uderzył w ścianę bloku mieszkalnego. Do wypadku doszło w nocy ze środy na czwartek w miejscowości Nowe Dębie (woj. podkarpackie). |

