Konfederacja Polski Niepodległej

Z Wikipedii

Logo partii

Konfederacja Polski Niepodległej (KPN) – polska partia polityczna założona 1 września 1979 przez Leszka Moczulskiego, nawiązująca do tradycji piłsudczykowskich.

[edytuj] Liderzy KPN

• Grzegorz Cygonik
• Andrzej Tadeusz Mazurkiewicz
• Zygmunt Goławski
• Tadeusz Jandziszak
• Krzysztof Kamiński
• Bernard Koleśnik
• Krzysztof Król
• Nina Milewska
• Leszek Moczulski
• Zygmunt Łenyk
• Andrzej Ostoja-Owsiany
• Tadeusz Stachnik
• Tadeusz Stański
• Adam Słomka
• Jerzy Sychut
• Andrzej Szomański
• Romuald Szeremietiew

[edytuj] Działalność opozycyjna w PRL

Willa "Arka" w Lądku Zdroju należąca do Z. Martynowskiego, w której odbył się (przerwany przez Służbę Bezpieczeństwa) pierwszy Kongres KPN

Konfederacja była pierwszą nowo powstałą partią w krajach demokracji ludowej działającą jawnie. Oficjalnie została proklamowana 1 września 1979, lecz w warunkach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej nie mogła zostać legalnie zarejestrowana. W latach 80. XX w. dwukrotnie główni działacze KPN zostali skazani na kilkuletnie kary więzienia w pokazowych procesach politycznych organizowanych przez władze PRL. Następnie opuszczali więzienie na mocy amnestii.

9 grudnia 1984 doszło do pierwszego rozłamu. Cześć działaczy wyszła z KPN (Zygmunt Goławski, Tadeusz Jandziszak, Tadeusz Stański, Romuald Szeremietiew) i 22 stycznia 1985 utworzyła Polską Partię Niepodległościową.

W lutym 1985 działacze KPN przekazali ambasadorom USA i Wielkiej Brytanii Memorandum do rządów państw-sygnatariuszy konferencji jałtańskiej, domagające się wywiązania się ze zobowiązania przeprowadzenia w Polsce wolnych wyborów parlamentarnych.

[edytuj] Początki III RP

W 1989 KPN zdystansowała się wobec układu powstałego wokół Okrągłego Stołu. Pod hasłem Sowieci do domu KPN prowadziła w sierpniu i wrześniu 1990 blokadę jednostek Armii Radzieckiej stacjonujących w Polsce.

Leszek Moczulski dwukrotnie bez powodzenia kandydował w wyborach prezydenckich, w 1990 – 2,50%, w 1995 wycofał swoją kandydaturę. W wyborach parlamentarnych 1991 KPN zdobyła w wyborach 7,50% co dało jej wraz z listami sojuszniczymi 51 mandatów w Sejmie oraz 4 w Senacie. Nazwisko Leszka Moczulskiego znalazło się na Liście Macierewicza jako TW "Lech", co doprowadziło do stopniowego rozpadu partii i erozji wpływów.

[edytuj] Rozłam w 1996, epizod w AWS

Kryzys KPN pogłębił się wraz z następnym rozłamem: 16 marca 1996 roku nastąpił podział na KPN – Obóz Patriotyczny Adama Słomki oraz KPN Leszka Moczulskiego. W 1996 KPN i KPN-OP weszły w skład bloku Akcja Wyborcza Solidarność. Jednak tuż przed wyborami w roku 1997 KPN Leszka Moczulskiego wycofała się z uczestnictwa w AWS tworząc komitet wyborczy pod nazwą "Porozumienie Prawicy Polskiej", który rozwiązał się w przeddzień głosowania, po wykorzystaniu bezpłatnego czasu antenowego w mediach publicznych. Wbrew wezwaniu Leszka Moczulskiego, spośród działaczy KPN kilku jednak pozostało w AWS i weszli do Sejmu: Grzegorz Cygonik, Krzysztof Kamiński, Dariusz Wójcik. Frakcja KPN-OP pod wodzą Adama Słomki pozostawała w AWS także po wyborach, ale tylko do kwietnia 1998 roku, gdy KPN-OP i Adam Słomka (wiceprzewodniczący AWS) zostali usunięci z Akcji za domaganie się realizacji programu. Wtedy nastąpiła zmiana nazwy na KPN-Ojczyzna (w związku z wyborami samorządowymi 1998 r. (Ruch Patriotyczny Ojczyzna) i do maja 2000 roku w Sejmie funkcjonowało Koło Poselskie KPN-Ojczyzna. W maju 2000 roku 5 posłów tego Koła założyło wraz z liderem ZZ Sierpień 80 Danielem Podrzyckim oraz posłem Dariuszem Grabowskim Koalicję dla Polski, która po nieudanych wyborach 2001 roku funkcjonowała pod nazwą Ruch Społeczny Alternatywa - obecnie Polska Partia Pracy. Działacze KPN-Ojczyzna przeciwni pomysłowi na bliżej nieznane formacje powrócili do nazwy KPN-OP.

[edytuj] Wybory parlamentarne 2001

W wyborach parlamentarnych 2001 roku KPN Leszka Moczulskiego startowała z list koalicji wyborczej – Akcja Wyborcza Solidarność Prawicy i zdobyła 10 294 głosy, tj. 0,08%. KPN wystawiła w tych wyborach 43 kandydatów do Sejmu RP. Cała AWSP nie przekroczyła 8% progu wymaganego dla koalicji wyborczych uzyskując 5,60%.

[edytuj] Proces zjednoczeniowy 2004-2006

W 2003 r. Sąd Okręgowy w Warszawie wykreślił KPN z rejestru partii politycznych. Powodem wykreślenia było nieterminowe złożenie sprawozdania finansowego z kampanii wyborczej do samorządów lokalnych w roku 2002. Działalność partii zamarła, ale KPN nie została rozwiązana. W 2006 roku Adam Słomka próbował zjednoczyć kilka kanapowych i niezarejestrowanych ugrupowań pod szyldem Konfederacji, ale nie udało mu się zarejestrować takiego ugrupowania. Równocześnie członkowie KPN z Krakowa, Siedlec, Warszawy, Poznania i Śląska doprowadzili w roku 2007 roku do zebrania podpisów i złożenia wniosku o ponowną rejestrację KPN. W 2007 r. KPN została ponownie wpisana do ewidencji. We wrześniu 2007 roku w Krakowie odbył się I Kongres odbudowanej partii, który wyłonił nowe władze. Leszek Moczulski został uhonorowany tytułem "Honorowego Przewodniczącego KPN". Obecnym Przewodniczącym KPN jest Władysław Borowiec.

Obecnie partia prowadzi normalną działalność.

KPN inicjowała powstanie takich organizacji jak:

• Związek Zawodowy Kontra
• Związek Strzelecki
• Krajowa Wspólnota Emerytów, Rencistów i Kombatantów
• Polski Związek Zachodni
• Ogólnopolski Ruch Obrony Bezrobotnych
• Polska Partia Ekologiczna - Zielonych
• Stowarzyszenie "Młodzi Konfederaci"
• Związek Zawodowy Rolników Wsi Polskiej "Piast"

Główni działacze (na przestrzeni dziejów partii):

• Leszek Moczulski, Romuald Szeremietiew, Tadeusz Stański, Tadeusz Jandziszak, Andrzej Szomański, Krzysztof Król, Adam Słomka, Dariusz Wójcik, Michał Janiszewski, Andrzej Ostoja-Owsiany, Andrzej Tadeusz Mazurkiewicz, Zygmunt Łenyk

[edytuj] Ciekawostki

W piosence Makumba zespołu Big Cyc tytułowy Makumba chce się zapisać do tej partii, ale nie zostaje przyjęty: "Ja mieszkać tu długo i nie wiedzieć czemu/ nie chcą mnie przyjąć do KPN-u". Po tym, jak piosenka stała się hitem, Joel Pedro Muianga z Mozambiku dostał legitymację podupadającej wówczas partii.

[edytuj] Zobacz też

• ZINO

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Strona internetowa KPN
• Biuro Prasowe grupy Adama Słomki
• Poczta KPN- wydawnictwo drugiego obiegu