Olimpia Elbląg
Z Wikipedii
| Olimpia Elbląg | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pełna nazwa | Piłkarski Klub Sportowy Olimpia Elbląg | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Przydomek | Żółto-biało-niebiescy, Związkowi, Olimpijczycy |
||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data założenia | 1945 | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Stadion | Stadion Miejski w Elblągu, ul. Agrikola 8 Elbląg, Polska |
||||||||||||||||||||||||||||||||
| Liczba miejsc | 7,000 (1200 krzesełek) | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Prezes |  Maciej Romanowski(od 1 stycznia 2004) |
||||||||||||||||||||||||||||||||
| Trener | Tomasz Wichniarek (od 16 sierpnia 2007) |
||||||||||||||||||||||||||||||||
| Liga | III liga polska w piłce nożnej (2008/2009) | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| 2007/2008 | 11 miejsce (II liga (wg nowych zasad)) | ||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
Olimpia Elbląg – polski klub piłkarski z siedzibą w Elblągu, założony w 1945 roku.
Zespół seniorów przez osiem sezonów występował na zapleczu polskiej Ekstraklasy. Brał również udział w rozgrywkach Pucharu Polski, a drużyna młodzieżowa została w roku 1989 Wicemistrzem Polski Juniorów. W sezonie 2008/09 seniorzy występują w rozgrywkach III-ligowych.
[edytuj] Historia
[edytuj] Lata 40. XX w.
Zaraz po wyzwoleniu Elbląga pod koniec II wojny światowej, zaczęli do niego przybywać nowi mieszkańcy i już w maju 1945 r., zaczęli tworzyć elbląską piłkę nożną. Drużyna piłkarska swój debiut miała w meczu z reprezentacją, stacjonującego wtedy w Elblągu, garnizonu rosyjskiego. Elblążanie przegrali wtedy z Rosjanami 2-3 (1-2). Brak innych rozrywek w zrujnowanym mieście sprawił, że Zarząd Miejski (organ sprawujący wtedy władzę w Elblągu) stworzył, w lipcu 1945 r., oficjalną drużynę pod nazwą MKS Syrena Elbląg, która miała aktywizować mieszkańców poprzez sport. W tym samym roku powstała także druga drużyna: Olimpia Elbląg. Niestety, brak środków finansowych sprawił, że elbląska Syrena przestała istnieć, a jej tradycje przejął zespół pod nazwą KS Stocznia Elbląg. Te dwie drużyny , zmieniające w przyszłości jeszcze kilkukrotnie nazwę, stanowią bezpośrednich protoplastów dzisiejszej Olimpii.[1]
[edytuj] Lata 50. XX w.
Lata pięćdziesiąte przyniosły elbląskiej piłce nożnej wzrost liczby klubów, których istniało wtedy w mieście kilka. W związku z odpływem zawodników do innych klubów, nie udało się w Elblągu skompletować drużyny, która grałaby na krajowym szczeblu rozgrywek. Dlatego też, 23 grudnia 1959 r., połączono dwa najlepsze kluby (Turbinę i Polonię), tworząc jednocześnie zespół pod nazwą Olimpia.[2]
[edytuj] Lata 60. XX w.
Nowy klub pod nazwą Olimpia Elbląg rozpoczęła zmagania w A-klasie. Nazwa nowopowstałego klubu została wyłoniona w głosowaniu przeprowadzonym wśród załóg elbląskich firm. Wygrała oczywiście nazwa Olimpia, dystansując dwie pozstałe propozycje - Pogoń i Elblążanka. W związku z reorganizacją rozgrywek, w 1962 roku klub znalazł się w III lidze, w której to dotrwał do końca dekady. Połączenie mniejszych elbląskich klubów pozwoliło zebrać odpowiednio silną drużynę i w roku 1966 odnieść największy sukces lat 60. Olimpia dotarła do 1/16 Pucharu Polski gdzie niestety uległa renomowanej Legii Warszawa 0-2 (0-0). Jedną z bramek zdobył reprezentant Polski Lucjan Brychczy, a na boisku wystąpili inni znakomici zawodnicy, stanowiący ówczesną czołówkę polskiego futbolu, m.in. Władysław Grotyński, Bernard Blaut oraz Henryk Apostel. W tym samym roku, z okazji 20-lecia istnienia klubu (w rzeczywistości klub powstał rok wcześniej niż wtedy przypuszczano, mianowicie w 1945) zmodernizowano obiekt przy ulicy Agrikola, na którym przez cały okres istnienia występuje Olimpia.[3]
[edytuj] Lata 70. XX w.
Początek lat 70. przyniósł w Elblągu oraz w całym kraju wzrost zainteresowania piłką nożną. Sukcesy w polskiej reprezentacji sprawiły wzrost popularności tej dyscypliny sportu wśród młodzieży. Napływ młodych zawodników do zespołu wzmocnił go na tyle, że już w roku 1974 pojawiła się przed Olimpią szansa awansu do II ligi. Elblążanie przegrali jednak baraże o występy w II lidze. Dwa lata później w roku 1976, pod wodzą późniejszego selekcjonera reprezentacji Wojciecha Łazarka, klub awansował do II ligi, gdzie grał tylko jeden sezon i spadł do III ligi, w której pozostał przez kolejne cztery sezony. W pierwszym sezonie występów na II-go ligowych boiskach udało się zawodnikom odnieść kolejny sukces. W meczu 1/16 Pucharu Polski elbląska Olimpia wygrała z I-ligowym ROW-em Rybnik 1-0 (po dogrywce). Tym samym klub odniósł największy sukces w tych rozgrywkach, awansując do 1/8 finału. Do dziś nie udało się elblążanom powtórzyć tego wyniku. W następnym spotkaniu PP los zetknął "Związkowych" z Wisłą Kraków. Znakomicie radząca sobie na I-ligowych boiskach Wisła, pokonała elbląskiego drugoligowca dopiero po dogrywce 1-0. Dopiero w sezonie 1979/80, udało się drużynie zajść w tych rozgrywkach wyżej niż ponad I rundę, a mianowicie zagrać w 1/16 finału. Okres lat 70. był preludium do kolejnej dekady. Olimpia odniosła pierwsze znaczące sukcesy, ale lata 80. miały okazać się jeszcze bardziej pomyślne dla klubu.[4]
[edytuj] Lata 80. XX w.
Lata 80. ubiegłego wieku były czasami największych sukcesów elbląskiej jedenastki. Z ośmiu sezonów w historii, spędzonych w II lidze, na lata 80. przypada sześć. Dlatego też kibice klubu nazywają ten czas "Złotym okresem Olimpii". Sukcesy jakie osiągała w tamtym czasie drużyna, były pochodną dużego zaangażowania się w patronat (dziś powiedzielibyśmy sponsoring) największych elbląskich zakładów przemysłowych nad Olimpią. Pomocą służyły także władze miasta i województwa. Spowodowane było to z pewnością kryzysem politycznym jaki trwał wtedy w Polsce, a w szczególności na Wybrzeżu. Ówczesne władze starały się dostarczyć jak najwięcej rozrywki strajkująym robotnikom, co miało odciągnąć ich uwagę od problemów w kraju. Drużynie Olimpii nie udało się jednak zdyskontować nagłego "zainteresowania" decydentów i zagościć na stałe w gronie II-ligowców. Przez całe sześć sezonów drużyna zajmowała miejsca między środkiem a końcem ligowej tabeli. Epizody w III lidze, szybko kończyły się powrotem na zaplecze ekstraklasy. Przemiany ustrojowe w Polsce, jakie dokonały się pod koniec dekady, pociągnęły za sobą również zmiany w gospodarce i polskie firmy nie były już w stanie wykładać na sport takich pieniędzy co wcześniej, co spowodowało niedofinansowanie klubów na przełomie dekad. Zaczął się więć ciężki okres dla Olimpii i wielu innych klubów w Polsce. W 1989 roku ukazał się w Wieczorze Wybrzeża artykuł pt. "Kiedy zbankrutuje Olimpia Elbląg?", złowieszcze proroctwo miało się szybko spełnić.[5]
[edytuj] Lata 90. XX w.
Początek dekady to zdobycie 3. miejsca w III lidze. W momencie zakończenia rozgrywek nie było nawet decyzji o tym, kto awansuje na zaplecze ekstraklasy. Po decyzji PZPN-u o dodatkowych barażach, Olimpia podjęła walkę o awans z warszawskim Ursusem. Po zwycięskim dla elblążan dwumeczu, w mieście świętowano ósmy już awans do II ligi. Gra w tej lidze gwarantowała więcej widzów na trybunach, a więc także większe wpływy z biletów. Niestety ze względu na rosnącą w Polsce inflację, wydatki na utrzymanie drużyny przerastały możliwości finansowe klubu. Trudna sytuacja gospodarcza w kraju, zmusiła również elbląskie przedsiębiorstwa do szukania oszczędności, wskutek czego wycofały się z pomocy Olimpii. W czasie sezonu 1991/92 klub zaczął mieć problemy z wypłatami pensji dla piłkarzy. Nieumotywowani piłkarze grali coraz słabiej, czego efektem był spadek do III ligi. Drużyna osiągnęła dno organizacyjne. Krótko po spadku, zmieniono nazwę na Polonia próbując ratować się przed bankructwem. jeden sezon spędzony w II lidze. Zła sytuacja finansowa klubu doprowadziła do jego upadku. Klub próbował podtrzymać piłkarskie tradycje w mieście, jednak kryzys jaki dotknął drużynę zepchnął ją do niższych klas rozgrywkowych, aż do IV ligi w roku 1998. Nowy wiek drużyna miała rozpocząć od tej właśnie klasy rozgrywek.[6]
[edytuj] Początek XXI w.
W 2002 roku klub awansował do III ligi. W tym okresie jego trenerem był wychowanek Olimpii Adam Fedoruk. W III lidze klub utrzymał się do 2004 roku. Po spadku do niższej ligi, zarząd klubu podjął decyzję o zmianach personalnych i zatrudnieniu nowego szkoleniowca. Andrzej Bianga uporządkował drużynę i po dwóch latach, w 2006, wprowadził zespół z powrotem do III ligi. Słabe wyniki drużyny w rundzie jesiennej sezonu 2006/07 były powodem kolejnej zmiany trenera. Na miejsce Andrzeja Biangi zatrudniono Zbigniewa Kieżuna, trenera z I-ligowym stażem.
Klub ustabilizował swój budżet, w przerwie zimowej sezonu 2006/07 ściągnął nowych zawodników, aby wzmocnić drużynę, a sami piłkarze przeszli badania wydolnościowe na gdańskiej AWF. Zarząd zaplanował utworzenie II drużyny, która byłaby zapleczem dla zawodników z ławki rezerwowych, którą stanowią głównie młodzi gracze, potrzebujący stażu na boisku.
[edytuj] Obecnie
Na 1 lipca 2007 r. planowano połączenie III-ligowej PKS Olimpii Elbląg oraz V-ligowej ZKS Olimpii Elbląg w jeden klub, co miało doprowadzić do utworzenia II drużyny. Jednak jak na razie plany te zawieszono, ze względu na niezgodność niektórych sponsorów oraz władz ZKS-u z polityką władz III-ligowca. Runda wiosenna sezonu 2006/07 okazał się gorsza od jesieni. Drużynie udało się co prawda zdobyć Wojewódzki Puchar Polski, jednak w drużynie pojawiły się konflikty. Po sezonie z drużyny odeszło kilku ważnych graczy. Zawiedzeni pracą szkoleniowca kibice, podczas wygranego finału WPP przeprowadzili protest, podczas którego zażądali zmiany szkoleniowca. Niestety, na początku sezonu 2007/08 trener Olimpii Zbigniew Kieżun wycofał drużynę z zawodów na szczeblu centralnym Pucharu Polski, co mogło skutkować nawet kilkuletnim zawieszeniem zespołu w tych rozgrywkach. Po kolejnych protestach kibiców oraz blamażu na początku sezonu ligowego, dotychczasowy szkoleniowiec podał się do dymisji. Z dniem 16 sierpnia 2007 roku, nowym trenerem Olimpii został Tomasz Wichniarek, pracujący wcześniej jako trener juniorów Lecha Poznań. Szkoleniowiec miał przed sobą trudne zadanie poukładania drużyny po dwóch nieudanych meczach na starcie rozgrywek. Na półmetku sezonu, elblążanie zajmowali 12. miejsce w tabeli, po świetnej końcówce rundy jesiennej, kiedy udało im się wygrać trzy kolejne spotkania z rzędu. Zgodnie z zapowiedziami działaczy, w przerwie zimowej zespół wzmocnili nowi zawodnicy, a celem drużyny na sezon nadal było zapewnienie sobie występów w nowej II lidze. Rundę wiosenną drużyna zakończyła ostatecznie na 11. miejscu co uniemożliwiło awans i sprawiło, że sezon 2008/09 zespół rozpocznie w nowej III lidze. Przed nowym sezonem zespół został osłabiony odejściem kilku zawodników z podstawowego składu, którzy przeszli do lokalnego rywala Concordii Elbląg. Sztab trenerski ściągnął w ich miejsce graczy z innych drużyn oraz uzupełnił kadrę juniorami Olimpii. Drużyna w nowym składzie, na półmetku sezonu 2008/09 zajęła pierwsze miejsce w tabeli, nie odnotowując żadnej porażki w rundzie jesiennej.[7]
[edytuj] Historyczne nazwy
- Syrena (1945), Stocznia (1946), Olympia (1946), KS Tabory (1946), Ogniwo (1949), Stal (1949), Budowlani (1951), Kolejarz (1951), Spójnia (1954), Turbina (1955), Olimpia (1955), Sparta (1955), TKS Polonia (1956)
- Olimpia Elbląg (1960-1992)
- KS Polonia Elbląg (1992-2002)
- KS Polonia Olimpia Elbląg (2002-2004)
- Piłkarski KS Olimpia Elbląg (od 15 października 2004)
[edytuj] Osiągnięcia
- Najwyższa klasa rozgrywkowa: I liga polska w piłce nożnej (nowa) – 8 sezonów (najwyższe miejsce: 8)
- 1976/77 - miejsce 14.
- 1981/82 - miejsce 12.
- 1982/83 - miejsce 9.
- 1983/84 - miejsce 16.
- 1985/86 - miejsce 12.
- 1986/87 - miejsce 8.
- 1987/88 - miejsce 15.
- 1991/92 - miejsce 16.
- Puchar Polski:
- 1976/1977 – 1/8 Pucharu Polski
- 8-krotnie – 1/16 Pucharu Polski
- Wojewódzki Puchar Polski:
- OZPN Elbląg
- W-MZPN
- Wicemistrz Polski Juniorów: 1989 (finał z Górnikiem Zabrze)
[edytuj] Klasy rozgrywkowe, w których występowała Olimpia Elbląg
Klasy rozgrywkowe, według klasyfikacji i nazewnictwa obowiązującego od sezonu 2008/09.
- I liga polska w piłce nożnej (nowa): 8 sezonów
- II liga polska w piłce nożnej (nowa): 33 sezony
- III liga polska w piłce nożnej (nowa): 8 sezonów
- IV liga polska w piłce nożnej (nowa): 1 sezon
Tabela: Od sezonu 2008/09 nastąpiła zmiana systemu rozgrywek i nazewnictwa, w związku z tym wcześniejsze nazwy poszczególnych lig pozostały w niezmienionej formie, a od sezonu 2008/09 włącznie, podano nowe nazewnictwo.
|
[edytuj] Sezon 2008/09
[edytuj] Kadra w sezonie 2008/09
Aktualizacja: 10 października 2008:
| Kadra w sezonie 2008/09 | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Nazwisko | Nar | Data urodzenia |
Poprzedni klub | Rok przybycia | |
| Sztab szkoleniowy | |||||
| Tomasz Wichniarek | |
27 czerwca 1972 | Lech Poznań (juniorzy) | 2007 | |
| Jerzy Fiłonowicz | |
15 czerwca 1954 | były gracz Olimpii | 2004 | |
| Bramkarze | |||||
| Krzysztof Hyz | |
4 sierpnia 1982 | wychowanek | 1999 | |
| Marcin Budzyła | |
22 maja 1992 | wychowanek | 2008 | |
| Mikołaj Dratwa | |
12 listopada 1992 | wychowanek | 2008 | |
| Obrońcy | |||||
| Rafał Anuszek | |
16 kwietnia 1986 | wychowanek | 2005 | |
| Andrzej Treszczotko | |
24 września 1987 | Cresovia Siemiatycze | 2008 | |
| Mateusz Prześniak | |
29 czerwca 1989 | Pogoń Prabuty | 2007 | |
| Wojciech Kitowski | |
26 września 1987 | wychowanek | 2005 | |
| Mateusz Hajman | |
3 stycznia 1989 | MSP Szamotuły | 2008 | |
| Łukasz Laskowski | |
5 stycznia 1989 | wychowanek | 2008 | |
| Michał Stawiński | |
7 kwietnia 1985 | wychowanek | 2008 | |
| Pomocnicy | |||||
| Mateusz Roszak | |
6 kwietnia 1988 | Lech Poznań (juniorzy) | 2007 | |
| Michał Chmielecki | |
14 stycznia 1984 | wychowanek | 2008 | |
| Mateusz Kowalczyk | |
9 czerwca 1987 | Polonia Warszawa | 2008 | |
| Kamil Kuczkowski | |
25 lutego 1989 | wychowanek | 2008 | |
| Karol Styś | |
11 czerwca 1990 | wychowanek | 2007 | |
| Kamil Kopycki | |
5 października 1989 | wychowanek | 2006 | |
| Paweł Nowacki | |
20 sierpnia 1987 | Tur Turek | 2008 | |
| Napastnicy | |||||
| Piotr Trafarski | |
8 maja 1983 | Jeziorak Iława | 2006 | |
| Michał Tomczyk | |
18 sierpnia 1990 | Arka Gdynia (juniorzy) | 2006 | |
| Krzysztof Biegański | |
21 czerwca 1988 | Warta Poznań | 2008 | |
| Anton Kolosov |  |
5 lipca 1986 | Ukraina | 2008 | |
- Odeszli (sezon 2008/09):
- Arkadiusz Koprucki (OKS 1945 Olsztyn)
- Łukasz Wróblewski (OKS 1945 Olsztyn)
- Andrzej Szyszko (Unia Janikowo)
- Mateusz Ptaszyński (Zatoka Braniewo)
- Artur Kowalczyk
- Rafał Lepka (Concordia Elbląg)
- Mateusz Bogdanowicz (Concordia Elbląg)
- Tomasz Sambor (Concordia Elbląg)
- Damian Sędziak (Tur Turek)
- Sebastian Pietruszka (Concordia Elbląg)
- Przyszli (sezon 2008/09):
- Wojciech Kitowski (powrót po urlopie)
- Krzysztof Biegański (Warta Poznań)
- Mateusz Kowalczyk (Polonia Warszawa)
- Andrzej Treszczotko (Cresovia Siemiatycze)
- Mateusz Hajman (MSP Szamotuły)
- Kamil Kuczkowski (z drużyny juniorów)
- Łukasz Laskowski (z drużyny juniorów)
- Kamil Kopycki (z drużyny juniorów)
- Marcin Budzyła (z drużyny juniorów)
- Mikołaj Dratwa (z drużyny juniorów)
- Karol Styś (wychowanek)
- Mateusz Prześniak (Pogoń Prabuty)
[edytuj] Trenerzy, którzy prowadzili Olimpię Elbląg
Wymieniono trenerów prowadzących drużynę od roku 1960, po zakończeniu procesu fuzji różnych elbląskich klubów, które stworzyły zespół Olimpii Elbląg.
|
|
|
[edytuj] Piłkarze, którzy występowali w Olimpii Elbląg
| Kraj | Imię i nazwisko | Pozycja | Występy | Bramki | Lata gry | Obecny klub |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
Bartoszewicz Radosław | Pomocnik | - | - | - | Górnik Łęczna |
|
Białkowski Bartosz | Bramkarz | 13 | 0 | 2003/2004 |  Southampton F.C. |
|
Bianga Andrzej | Obrońca | - | - | - | Reprezentacja Polski w futsalu (trener) |
|
Boros Adam | - | - | - | - | Concordia Elbląg (trener) |
|
Bykowski Maciej | Napastnik | - | - | 1993-1996; 1996/1997 |  GS Diagoras Rodos |
|
Chamera Michał | Bramkarz | 11 | 0 | 2004 | Bałtyk Gdynia |
|
Czarnecki Arkadiusz | Obrońca | - | - | 2003/2004 | Elana Toruń |
|
Fedoruk Adam | Pomocnik | - | - | 1984/1985; 2001-2003 | Zagłębie Lubin, drużyna ME (trener) |
|
Fijarczyk Antoni | - | - | - | - | sędzia piłkarski |
|
Klimowicz Adrian | Napastnik | - | - | 2003/2004 | Wierzyca Pelplin |
|
Kwiatkowski Marek | Pomocnik | - | - | 1989-1994 | TKP Tczew (grający trener) |
|
Lizak Bogusław | Napastnik | 70 | 17 | 2004-2006 | TKP Tczew |
|
Makowiecki Jan | Bramkarz | - | - | - | brak klubu (trener) |
|
Rajkiewicz Piotr | Obrońca | - | - | 1988/1989 | koniec kariery |
|
Ruszkul Piotr | Napastnik | 30 | 16 | 2006/2007 | GKP Gorzów Wielkopolski |
|
Suchomski Sławomir | Napastnik | 10 | 1 | 2005/2006 | Płomień Opalenica |
|
Talik Jarosław | Bramkarz | - | - | 1990-1993 | Olimpia Sztum |
|
Widzicki Marek | Pomocnik | - | - | 2004-2006 | Bałtyk Gdynia |
|
Wyłupski Sylwester | Bramkarz | - | - | 1990-1995 | - |
|
Zajączkowski Piotr | Pomocnik | - | - | 1983-1986 | Ruch Wysokie Mazowieckie (trener) |
[edytuj] Obcokrajowcy, którzy występowali w Olimpii Elbląg
| Kraj | Imię i nazwisko | Pozycja | Występy | Bramki | Lata gry | Obecny klub |
|---|---|---|---|---|---|---|
 / |
Czesnakow Michaił | Napastnik | - | 27 | IV 1990-XII 1991 | koniec kariery |
 |
Intenbergs Jānis | Napastnik | - | 3 | VII 1991-XII 1991 | Reprezentacja Łotwy U-21 (asystent trenera) |
|
Kolosov Anton | Napastnik | 21 | 6 | od 2008 | Olimpia Elbląg |
 |
Lazič Miroslav | Bramkarz | - | - | - | - |
| / |
Mierowszczikow Władimir | Bramkarz | - | 0 | IV 1991-XII 1991 | koniec kariery |
[edytuj] Kibice
Zespół Olimpii Elbląg ma wielu kibiców, którzy od lat wspierają drużynę na elbląskim stadionie i podczas spotkań wyjazdowych. Na obiekcie przy ul. Agrikola w Elblągu, frekwencja jest daleka od tej jaka zdarzała się w przeszłości (10,000 widzów podczas spotkania 1/16 Pucharu Polski na jesieni 1976 r. czy też około 12,000 ludzi kiedy Olimpia grała w II lidze w połowie lat 70.), jednak wciąż spotkania Olimpii cieszą się największą popularnością wśród fanów piłki nożnej w Elblągu. Obecnie kibice z Elbląga tworzą zorganizowaną grupę, która własnymi siłami i środkami finansowymi, pochodzącymi ze zbiórek wśród kibiców, organizuje doping i oprawę meczu. Aktywnie działa także grupa Ultras SMG'06, która dba o organizację opraw na stadionie. Elbląscy kibice są twórcami stron intenetowych o swojej drużynie, które z powodu braku oficjalnej witryny, stanowią najszersze źródło informacji o wydarzeniach w zespole. 15 lipca 2004 protestując przeciwko polityce władz klubu Polonia Elbląg, które nie chciały przywrócić historycznej nazwy Olimpia, kibice stworzyli własną drużynę piłkarską pod nazwą ZKS Olimpia Elbląg i przystąpili do gry w najniższej klasie. Obecnie, po dwóch awansach z rzędu, drużyna gra w lidze okręgowej.
Kibice Olimpii Elbląg przyjaźnią się z fanami przede wszystkim dwóch polskich drużyn. Są to sympatycy Legii Warszawa oraz Zagłębia Sosnowiec.
[edytuj] Grupy kibiców Olimpii Elbląg
Grupy ultras:
- Ultras SMG'06
Grupa zajmuje się organizowaniem opraw na meczach Olimpii. Dba o "artystyczną" stronę piłkarskiego widowiska oraz dba o "dorobek materialny" elbląskich kibiców (flagi, fany). Środki na działalność pozyskuje ze zbiórek pieniędzy przeprowadzanych w trakcie meczów, z pieniędzych z puszek rozstawionych w elbląskich lokalach gastronomicznych oraz z aukcji internetowych. Hasło przewodnie grupy: Robimy non stop, to co kochamy.
- SPECJALIŚCI '03 – zakończyła działalność
- OLIMPIJCZYCY '02 – zakończyła działalność
Inne grupy:
- DW '98 (Dzień Wcześniej '98)- zakończyła działalność
DW'98 składała się z kilku osób, które dzień przed wyjazdowym meczem elbląskiej Olimpii, udawały się do miejscowości, w której spotkanie miało się odbyć, a efektem ich "pracy" było miasto "przyozdobione" hasłami sławiącymi klub. Grupa działała bardzo krótko (około 6 wyjazdów), po czym zakończyła działalność.
- NG '98 - zakończyła działalność
[edytuj] Główni sponsorzy
- Urząd Miejski w Elblągu
- Grupa Żywiec (piwo Specjal)
Przypisy
- ↑ Sławomir Kapłon, Piłkarska Olimpia. Z dziejów sekcji piłki nożnej klubu sportowego Olimpia Elbląg., s. 17-30
- ↑ Serwis e-Olimpia.com, dział Historia
- ↑ Sławomir Kapłon, Piłkarska Olimpia. Z dziejów sekcji piłki nożnej klubu sportowego Olimpia Elbląg., s. 60-110
- ↑ Sławomir Kapłon, Piłkarska Olimpia. Z dziejów sekcji piłki nożnej klubu sportowego Olimpia Elbląg., s. 110-145
- ↑ Sławomir Kapłon, Piłkarska Olimpia. Z dziejów sekcji piłki nożnej klubu sportowego Olimpia Elbląg., s. 144-198
- ↑ Sławomir Kapłon, Piłkarska Olimpia. Z dziejów sekcji piłki nożnej klubu sportowego Olimpia Elbląg., s. 195-230
- ↑ Serwis e-Olimpia.com
- ↑ Ostatnie spotkanie ze zdegradowaną Elaną Toruń nie odbyło się, wskutek czego Olimpia rozegrała o jeden mecz mniej od swoich przeciwników
- ↑ Zespół został wycofany z rozgrywek po zakończeniu rundy jesiennej
- ↑ Zmiana systemu rozgrywek