Olympique Lyon

Z Wikipedii

Olympique Lyonnais
Pełna nazwa	Olympique Lyonnais
Przydomek	Les Gones, OL
Barwy	Biało czerwono niebieskie
Data założenia	3 sierpnia 1950 (protoplasta w 1899)
Adres	350 Avenue Jean-Jaures, 69007 Lyon
Stadion	Stade Gerland
Liczba miejsc	42 094
Prezes	Jean-Michel Aulas
Trener	Claude Puel
Liga	Ligue 1
2007-2008	1. miejsce
Stroje domowe 　 Stroje wyjazdowe

Olympique Lyon (oficjalna nazwa Olympique Lyonnais, oficjalny skrót OL) - francuski klub piłkarski z siedzibą w Lyonie założony w 1899, jako Lyon Olympique (w 1910 jego nazwę zmieniono na Lyon Olympique Universitaire).

Spis treści 1 Sukcesy 2 Historia 2.1 Wczesne lata 2.2 Po rozłamie 2.3 Era Aulasa 2.4 Dotychczasowi prezesi klubu 2.5 Trenerzy 2.6 Znani piłkarze w historii klubu 3 Obecna kadra 3.1 Bramkarze 3.2 Obrońcy 3.3 Pomocnicy 3.4 Napastnicy 4 Polacy w O.L. 5 Ciekawostki 6 Linki zewnętrzne

[edytuj] Sukcesy

• Mistrzostwo Francji : (7) 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008
• Wicemistrzostwo Francji : (2) 1995, 2001
• Mistrzostwo II ligi : (3) 1951, 1954, 1989
• Puchar Francji : (4) 1964, 1967, 1973, 2008
• Puchar Ligi Francuskiej : (1) 2001
• Superpuchar Francji : (7) 1973, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007
• Półfinał Pucharu Zdobywców Pucharów : (1) 1964
• Ćwierćfinał Ligi Mistrzów : (3) 2004, 2005, 2006
• Jedna Ósma Ligi Mistrzów : (1) 2007
• Ćwierćfinał Pucharu Zdobywców Pucharów : (1) 1968
• Ćwierćfinał Pucharu UEFA : (1) 1967, 1998
• 8-krotny uczestnik Ligi Mistrzów : (8) 1999/2000 - 2006/2007

[edytuj] Historia

[edytuj] Wczesne lata

W 1899 - na skutek fuzji czterech mniejszych klubów lyońskich: Racing Club Lyon, Stade Lyonnais, Club Sportif Lyonnais i Philegie Club Lyon - utworzono wielosekcyjny Lyon Olympique (m.in. z sekcją futbolową). W 1906 zakwalifikował się on do fazy finałowej amatorskich mistrzostw Francji (w owym czasie rozgrywek tych nie przeprowadzano jeszcze w formie ligowej, tylko pucharowej), odpadając w 1/8 finału z Olympique Marsylia (11 marca 1906 2-2 w Lyonie i rezygnacja z wyjazdu na rewanż do Marsylii tydzień później). W 1910 jego nazwę zmieniono na Lyon Olympique Universitaire (LOU). Jeszcze w czasach klubu wielosekcyjnego (tj. przed 1950) piłkarze LOU osiągnęli pewne sukcesy. Po okresie zdominowania przez FC Lyon, w 1910 ponownie awansowali do tury finałowej amatorskich mistrzostw Francji, w których - po pokonaniu 4-1 Besançon RC - doszli do ćwierćfinału (ulegając w nim Stade Helvétique Marsylia 0-5). Kolejna przygoda z tymi rozgrywkami miała miejsce w 1913 i zakończyła się odpadnięciem w 1/8 finału (po porażce 1-5 z FC Saint-Raphaël). Swe mecze rozgrywali oni wówczas na Stade Iris, oczekując na zakończenie siedmioletniej budowy nowego obiektu - Stade Gerland (dzieła znanego architekta Toniego Garniera), na który ostatecznie przeprowadzili się w maju 1926 (choć swe pierwsze spotkania rozegrali na nim tuż po jego otwarciu w 1920).
W lipcu 1942 klub uzyskał status profesjonalnego, zaś w sezonie 1944/1945 odnotował znaczący sukces, zwyciężając w grupie południowej ostatnich mistrzostw Francji czasu wojny (w finale krajowym LOU uległ 0-4 FC Rouen). Dzięki temu, w sezonie 1945/1946 drużyna została zakwalifikowana do pierwszej, powojennej edycji Division 1. Jej debiut na tym szczeblu nie był jednak udany, gdyż po roku spadła ona do Division 2.

[edytuj] Po rozłamie

W wielosekcyjnym LOU - pod koniec lat 40. - doszło do ostrego konfliktu, pomiędzy sekcją piłkarską, a sekcją rugby. Zakończył się on w maju 1950 postanowieniem o oddzieleniu się tej pierwszej i utworzeniem przez nią nowego jednosekcyjnego klubu (typowo piłkarskiego), posiadającego jednak pełne prawo do tradycji swego protoplasty (ciągłej od 1899). Założono go ostatecznie 3 sierpnia 1950 i zarejestrowano pod nazwą Olympique Lyonnais (OL). Już w sezonie 1950/1951 zwyciężył on w rozgrywkach Division 2, by po roku gry na najwyższym szczeblu ponownie spaść na zaplecze ekstraklasy. Ponowny awans nastąpił po sezonie 1953/1954. Wówczas przygoda z Division 1 trwała o wiele dłużej, bowiem OL grał w niej nieprzerwanie do edycji 1982/1983.

[edytuj] Era Aulasa

W czerwcu 1987 władzę w klubie przejęła grupa biznesowa z Jean-Michelem Aulasem ( prezesem ) na czele. Nowi inwestorzy postawili na długofalową politykę rozwoju, toteż finalnych efektów swej pracy spodziewali się dopiero na przełomie wieków. Po sześciu latach gry w II lidze, w sezonie 1988/1989 - pod okiem trenera Roberta Nouzareta (jednego z symboli OL) - wywalczono awans do Division 1. Kwalifikacja do europejskich pucharów (Puchar UEFA) nadeszła po dwóch latach gry w elicie (5. pozycja w sezonie 1990/1991) - tym samym cel Aulasa został osiągnięty w przeciągu pół dekady. Jednak przez kolejne trzy sezony zespół grał poniżej oczekiwań (kończył je na lokatach w drugiej połowie tabeli).
W edycji 1994/1995 "olimpijczycy" z Lyonu powrócili do ścisłej czołówki ekstraklasy, plasując się na 2. miejscu, głównie dzięki uzdolnionemu pokoleniu swych wychowanków. Dzięki temu w kolejnym sezonie OL wziął udział w Pucharze UEFA, eliminując m.in. Lazio Rzym. W 1997 - dzięki triumfowi w Pucharze Intertoto - drużyna mogła kontynuować swe występy w europejskich pucharach i od tego czasu występuje w nich regularnie rok po roku.
Po wywalczeniu brązowych medali francuskiej ligi w 1999 i 2000, w 2001 przyszedł czas na powtórzenie największego dotychczas sukcesu (wicemistrzostwa). Od tego czasu "w kraju nad Loarą" trwa "era Olympique Lyon". Premierowy tytuł mistrzowski wywalczono w sezonie 2001/2002, rozpoczynając tym samym niespotykaną nigdy wcześniej we Francji serię siedmiu ligowych mistrzostw z rzędu. Dzięki regularnym występom w Lidze Mistrzów stopniowo powiększano roczne budżety klubu, co pozwoliło w sierpniu 2002 na wstąpienie do elitarnej grupy G-14 (OL ma w niej 1 przedstawiciela).
8 lutego 2007 Olympique Lyon stał się pierwszym francuskim klubem piłkarskim, którego akcje można było kupić w ofercie publicznej (wyemitowano ich na łączną sumę 84 milionów euro i przynieść łącznie 100 milionów euro), a klub został zarejestrowany na giełdzie, zmieniając swój status prawny.

[edytuj] Dotychczasowi prezesi klubu

• 1950-1959 Armand Groslevin
• 1959-1965 Ferdinand Maillet
• 1965-1977 Édouard Rochet
• 1977-1981 Roger Michaux
• 1981-1982 Jean Perrot
• 1982-1983 Raymond Ravet
• 1983-1987 Charles Mighirian
• od 1987 Jean-Michel Aulas

[edytuj] Trenerzy

Imię i nazwisko	Lata pełnienia funkcji
Oscar Heisser	1950-1954
Julien Darui	1954-1955
Lucien Troupel	1955-1959
Gaby Robert	1959-1961
"Manu" Fernandez	1961-1962
Lucien Jasseron	1962-1966
Louis Hon	1966-1968
Aimé Mignot	1968-1976
Aimé Jacquet	1976-1980
Jean-Pierre Destrumelle	1980-1981
Vladimir Kovacevic	1981-1982
Robert Herbin	1982-1985
Robert Nouzaret	1985-1987
Denis Papas/Marcel Le Borgne	1987-1988
Raymond Domenech	1988-1993
Jean Tigana	1993-1995
Guy Stéphan	1995-1997
Bernard Lacombe/José Broissart	1997-1998
Jacques Santini	2000-2002
Paul Le Guen	2002-2005
Gérard Houllier	2005-2007
Alain Perrin	2007 - 2008
Claude Puel	2008 - ?

[edytuj] Znani piłkarze w historii klubu

Na poniższej liście mogą znaleźć się:

1. piłkarze reprezentacji narodowych
2. strzelcy bramek dla klubu w lidze, Pucharze Francji i pucharach europejskich
3. piłkarze, którzy w barwach Olympique Lyon zajęli co najmniej trzecie miejsce w mistrzostwach Francji lub dotarli co najmniej do półfinału Pucharu Francji

Manuel Amoros Sonny Anderson Marcel Aubour Jacek Bąk Daniel Bravo Claudio Caçapa John Carew Eric Carrière Alain Caveglia Serge Chiesa Christophe Cocard Nestor Combin Grégory Coupet Cris Eric Deflandre Fleury Di Nallo Mahamadou Diarra Vikash Dhorasoo Jean Djorkaeff Raymond Domenech Edmilson Giovane Elber Mickael Essien Marc Vivien Foe

Laurent Fournier Rémi Garde Franck Gava Ludovic Giuly Sidney Govou Marco Grassi Benoit Pedretti Juninho Pernambucano Bernard Lacombe Peguy Luyindula Florent Malouda Ildo Maneiro (1976-79) Steve Marlet Florian Maurice Mick McCarthy Bruno N'Gotty Pascal Olmeta Reynald Pedros Abédi Pelé Tiago Jean Tigana Tony Vairelles Sylvain Wiltord Daniel Xuereb

[edytuj] Obecna kadra

[edytuj] Bramkarze

• 1. Hugo Lloris  Francja
• 25. Joan Hartock  Francja
• 30. Rémi Vercoutre  Francja

[edytuj] Obrońcy

• 2. François Clerc  Francja
• 3. Cris  Brazylia (kapitan)
• 4. Jean-Alain Boumsong  Francja
• 11. Fabio Grosso  Włochy
• 12. Timothée Kołodziejczak  Francja
• 15. John Mensah  Ghana
• 20. Anthony Réveillère  Francja
• ??. Sébastien Faure  Francja

[edytuj] Pomocnicy

• 5. Mathieu Bodmer  Francja
• 6. Kim Källström  Szwecja
• 7. Ederson  Brazylia
• 8. Juninho  Brazylia
• 17. Jean II Makoun  Kamerun
• 18. Miralem Pjanic  Luksemburg
• 19. César Delgado  Argentyna
• 26. Fábio Dos Santos  Brazylia
• 28. Jérémy Toulalan  Francja
• ??. Pierrick Valdivia  Francja
• ??. Clément Grenier  Francja
• ??. Saïd Mehamha  Francja

[edytuj] Napastnicy

• 9. Fred  Brazylia
• 10. Karim Benzema  Francja
• 14. Sidney Govou  Francja
• 23. Abdul Kader Keita  Wybrzeże Kości Słoniowej
• 27. Anthony Mounier  Francja
• 34. Yannis Tafer  Francja
• 39. Frederic Piquionne  Francja
• ??. Jeremy Pied  Francja

[edytuj] Polacy w O.L.

• Jacek Bąk - od sezonu 1995/1996 do sezonu 2001/2002 (tylko runda jesienna)

[edytuj] Ciekawostki

• Rekordowa frekwencja: 48 552 widzów (9 września 1980 przeciwko AS Saint-Étienne)
• Najwięksi rywale krajowi: AS Saint-Étienne, Olympique Marsylia, Paris Saint-Germain

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona klubu

p • d • e Założyciele Europejskiego Zrzeszenia Klubowego A.C. Milan • Ajax Amsterdam • Bayern Monachium • Birkirkara FC • Chelsea Londyn • Dinamo Zagrzeb • FC Barcelona • FC København • FC Porto • Juventus Turyn • Manchester United F.C. • Olympiakos SFP • Olympique Lyon • Rangers F.C. • Real Madryt • RSC Anderlecht

Pitera: raport nt. CBA dostępny w CIR po złożeniu wniosku

Odtajniona część raportu Julii Pitery dotyczącego działalności CBA jest dostępna w Centrum Informacyjnym Rządu po złożeniu odpowiedniego wniosku. Zakupy broni bez odpowiedniej zgody, biura wynajmowane bez przetargów, niechlujstwo w obchodzeniu się z tajnymi dokumentami - tego typu zarzuty mają znajdować się w raporcie według RMF.

Prezydent "gotów przedstawić koncepcję zmian" w służbie zdrowia

Lech Kaczyński zadeklarował, że jest gotów przedstawić własną koncepcję zmian w służbie zdrowia. Pod warunkiem jednak, że... jego projekt nie zostanie odrzucony w Sejmie "w pierwszym czytaniu".

W Medyce znowu blokada "mrówek" i interwencja policji

Policja po raz kolejny rozbiła blokadę przejścia granicznego w Medyce na Podkarpaciu. Przejście zablokowało około setki osób, tzw. mrówek, które protestują przeciwko przepisom zmniejszającym liczbę legalnie wwożonych papierosów spoza krajów Unii Europejskiej. W starciach ranny został policjant.

Raczek i Szczygielski "najpiękniejszą parą" - TVP nie pokaże już imprez "Gali"

W planie imprez TVP2 na 2009 rok nie ma transmisji z wręczenia "Róż Gali" i nagród "Viva Najpiękniejsi". Według członka zarządu TVP Sławomira Siwka z transmitowania tych imprez zrezygnowała dyrekcja Dwójki po dokonaniu "ich oceny merytorycznej". Decyzje zarządu są następstwem transmisji "Róż Gali" sprzed dwóch tygodni: "najpiękniejszą parę" ogłoszono na niej Tomasza Raczka i Marcina Szczygielskiego.

Sikorski: Nie kandyduję na szefa NATO

- Nie jestem kandydatem na nowego sekretarza generalnego NATO, chcę pozostać w rządzie Donalda Tuska do końca mandatu - powiedział w Brukseli szef polskiej dyplomacji Radosław Sikorski.

PiS o rządach Gronkiewicz-Waltz: Brak wizji

PiS krytykuje dwuletnie rządy Hanny Gronkiewicz-Waltz w Warszawie: zarzuca jej m.in. zaniedbania inwestycyjne, złą politykę personalną i podwyżki. Według Jarosława Kaczyńskiego, prezydent Warszawy brak wizji. - Zarzuty PiS są bezzasadne - uważa z kolei rzecznik stołecznego urzędu miasta Tomasz Andryszczyk.

Lech Kaczyński: rząd powinien podjąć kroki w celu zakupu samolotów dla VIP-ów

Według Lecha Kaczyńskiego, rząd powinien podjąć "stosowne kroki w sprawie kupna samolotów" dla najważniejszych osób w państwie. Prezydent przyleciał z Mongolii do Japonii wynajętym samolotem. Rządowy Tu "zamarzł" na mongolskim lotnisku. - chwalę Boga, ponieważ państwo i ja możemy dalej rozmawiać - mówił Lech Kaczyński dziennikarzom.

Gross nie musi przepraszać syna mężczyzny opisanego w "Sąsiadach"

Jan T. Gross nie musi przepraszać Kazimierza Laudańskiego m.in. za to, że w "Sąsiadach" opisał jego ojca jako jednego z uczestników pogromu Żydów w 1941 r. w Jedwabnem - orzekł we wtorek Sąd Okręgowy w Warszawie.

Szymon Hołownia wypiera ojca Rydzyka. Z kablówek

Sieć kablowa UPC usunie ze swojej oferty TV Trwam. Zamiast niej pojawi się kanał Religia.tv, którego twarzą jest Szymon Hołownia. Religia.tv pojawia się w kolejnych kablówkach. Kto woli telewizję ojca Rydzyka musi zakupić specjalny zestaw do jej odbioru.

Niech nasi bliscy wyglądają po śmierci jak ludzie

Pani Anna straciła ojca miesiąc temu. Chciała zapomnieć, jak wyglądało jego ciało, kiedy odebrała je po sekcji zwłok z warszawskiego Zakładu Medycyny Sądowej. Gdy przeczytała nasz tekst "Chciałem ostatni raz zobaczyć syna", zdecydowała się zadzwonić. - W tym zakładzie dzieje się coś bardzo niedobrego. Tata był w strasznym stanie..., szwy puściły..., a cała rodzina chciała się z nim pożegnać - mówi pani Anna i zaczyna płakać