Reprezentacja Norwegii w piłce nożnej

Z Wikipedii

Reprezentacja Norwegii w piłce nożnej
Przydomek	-
Związek piłkarski	Norges Fotballforbund
Rok założenia	1902
Prezes	Sondre Kåfjord
Trener	Åge Hareide od 2003
Najwięcej meczów	Thorbjørn Svenssen (104)
Najwięcej bramek	Jørgen Juve (33)
Skrót FIFA	NOR
Strój piłkarski
Mecze
Pierwszy mecz  Szwecja - Norwegia 11-3 (Göteborg, Szwecja; 12.07.1908)
Najwyższe zwycięstwo Norwegia -  Finlandia 12-0 (Bergen, Norwegia; 28.06.1946)
Najwyższa porażka  Dania - Norwegia 12-0 (Kopenhaga, Dania; 07.10.1917)

Reprezentacja Norwegii w piłce nożnej od 1908 roku jest członkiem FIFA, a od 1954 - UEFA.

Norwegowie brali udział Igrzyskach Olimpijskich 1936, gdzie wywalczyli brązowy medal, oraz w Mundialu 1938.

Po II wojnie światowej Norwegia należała do grupy europejskich autsajderów. W eliminacjach do kolejnych mistrzostw świata i Europy zajmowała zazwyczaj ostatnie lub przedostatnie miejsce. I chociaż czasem zdarzały się niespodziewane zwycięstwa, jak wygrana z wicemistrzem Europy Jugosławią 3:0 w kwalifikacjach do Mundialu 1966, to były to przypadki odosobnione. W walce o Mundial 1974 Norwegowie nie tylko ulegli 0:9 Holandii, ale także nie potrafili sobie poradzić z Luksemburgiem.

Odrodzenie zespołu nastąpiło dopiero w latach 90. W 1990 roku funkcję selekcjonera objął dotychczasowy opiekun drużyny młodzieżowej Egil Olsen. Cztery lata później jego podopieczni po pięćdziesięcioczteroletniej przerwie ponownie zagrali w finałach mistrzostw świata. W grupie eliminacyjnej do tego turnieju zajęli pierwsze miejsce, wyprzedzając m.in Holandię, Anglię i Polskę. Jednak na Mundialu zwycięstwo w pierwszym meczu z Meksykiem okazało się niewystarczające do awansu do drugiej rundy, gdyż w pozostałych spotkaniach podopieczni Olsena zdobyli tylko jeden punkt (0:1 z Włochami i 0:0 z Irlandią). Mimo porażki, piłkarzami norweskimi zaczęły interesować się zachodnie kluby, głównie z Premiership. Właśnie do Anglii trafiła najsilniejsza reprezentacja Norwegów; bramkarz Erik Thorstvedt grał w Tottenhamie Hotspur, gdzie niedługo potem zmienił go jego następca w drużynie narodowej Frode Grodås, w Manchesterze United przez wiele lat występowali obrońcy Henning Berg, Ronny Johnsen i napastnik Ole Gunnar Solskjær, którzy w 1999 roku zdobyli z nim Puchar Mistrzów, a partner Solskjæra z ataku Tore André Flo z Chelsea F.C. wywalczył rok wcześniej Puchar Zdobywców Pucharów. Karierę na Wyspach zrobili także m.in. obrońcy Gunnar Halle, Stig Inge Bjørnebye i pomocnik Øyvind Leonhardsen. W niemieckiej Bundeslidze dobrze sobie radził Kjetil Rekdal, a w Hiszpanii Dan Eggen, który z Deportivo Alavés awansował w 2001 roku do finału Pucharu UEFA. W lidze norweskiej w tamtym czasie zdecydowanym liderem był Rosenborg Trondheim, występujący w latach 90. niemal rokrocznie w Lidze Mistrzów.

Do Anglii trafiali głównie bramkarze i obrońcy, ponieważ to formacja defensywna była najsilniejszą stroną drużyny prowadzonej przez Olsena. Selekcjoner preferował ustawienie 1-4-5-1, a sposób gry Norwegów nazywał "agresywnym przeszkadzaniem". Krytycy zarzucali reprezentacji brak polotu i nieefektowny, toporny styl gry.

Olsen złożył dymisję po Mundialu 1998, gdzie drużyna po raz pierwszy w historii awansowała do drugiej rundy. W rozgrywkach grupowych wygrała m.in. z obrońcami mistrzowskiego trofeum Brazylijczykami. W 1/8 finału lepsi o jedną bramkę okazali się Włosi.

Następcą Olsena został jego asystent Nils Johan Semb, który z powodzeniem kontynuował i rozwijał myśl szkoleniową poprzednika. Wciąż stawiał na doświadczonych zawodników, do których dołączyli John Arne Riise, John Carew, Eirik Bakke i Steffen Iversen. W 1999 roku reprezentacja na dwanaście meczów zanotowała dziesięć zwycięstw i w plebiscytach zarówno "France Football" jak i "Piłki Nożnej" została wybrana najlepszą drużyną roku. Jednak pierwszy w historii występ w finałach mistrzostw Europy na Euro 2000 zakończył się rozczarowaniem; podopieczni Semba po zwycięstwie w inauguracyjnym spotkaniu z Hiszpanią zremisowali ze Słowenią i przegrali z Jugosławią i zajęli w grupie trzecie miejsce. Po tym turnieju wraz z odejściem z kadry wielu najbardziej doświadczonych piłkarzy rozpoczął się trwający do dziś kryzys piłki norweskiej.

W eliminacjach do Mundialu 2002 Norwegowie dali się wyprzedzić Polsce, Ukrainie i Białorusi. Nowe pokolenie zawodników nie potrafiło zastąpić starszych graczy, a dotychczasowi liderzy - Flo, Solskjær i Carew - stracili miejsca w drużynach klubowych. Kolejne kwalifikacje, do Euro 2004, również podopieczni Semba przegrali, tym razem w barażach z Hiszpanią. Po ostatnim meczu do dymisji podał się selekcjoner Semb.

Jego następcą został Åge Hareide. Pierwszym sprawdzianem jego szkoleniowych umiejętności była walka o awans do Mundial 2006, ale Norwegowie ponownie zawiedli. W eliminacjach Euro 2008 do ostatniej kolejki rywalizowali o występ na austriacko-szwajcarskich boiskach, jednak ostatecznie zajęli trzecie miejsce w grupie, za Grecją i Turcją.

W kwalifikacjach do Mundialu 2010 zagrają z Holandią, Szkocją, Islandią oraz z Macedonią.

Spis treści 1 Udział w mistrzostwach świata 2 Udział w mistrzostwach Europy 3 Sztab szkoleniowy 4 Rekordziści 5 Trenerzy reprezentacji Norwegii od lat 80. 6 Mecze z Polską 7 Linki zewnętrzne

[edytuj] Udział w mistrzostwach świata

• 1930 – Nie brała udziału
• 1934 – Nie brała udziału
• 1938 – Pierwsza runda
• 1950 – Nie brała udziału
• 1954 – Nie zakwalifikowała się
• 1958– 1990 – Nie zakwalifikowała się
• 1994 – Runda grupowa
• 1998 – 1/8 finału
• 2002- 2006 – Nie zakwalifikowała się

[edytuj] Udział w mistrzostwach Europy

• 1960 – 1996 – Nie zakwalifikowała się
• 2000 – Runda grupowa
• 2004 – Nie zakwalifikowała się
• 2008 – Nie zakwalifikowała się

[edytuj] Sztab szkoleniowy

• Selekcjoner: Åge Hareide
• Asystent: Ola By Rise
• Trener bramkarzy: Jørn Jamtfall
• Trener przygotowania fizycznego: Roar Robinson
• Lekarz: Thor Einar Andersen

[edytuj] Rekordziści

Stan na 1 grudnia 2006.
Ostatnim meczem, jaki uwzględniono w statystyce jest spotkanie eliminacji do Euro 2008 z Grecją z 7 października 2006.

Najwięcej występów w kadrze # Nazwisko Lata gry w kadrze Mecze 1 Thorbjørn Svenssen 1947-62 104 2 Henning Berg 1992-04 100 3 Erik Thorstvedt 1982-96 97 4 Øyvind Leonhardsen 1990-03 86 5 Kjetil Rekdal 1987-00 83 6 Erik Mykland 1990-00 78 7 Svein Grøndalen 1973-84 77 8 Tore André Flo 1995-04 76 9 Stig Inge Bjørnebye 1989-00 75 10 Jan Åge Fjørtoft 1986-96 71

Najwięcej goli w kadrze # Nazwisko Lata gry w kadrze Mecze (Gole) 1 Jørgen Juve 1928-37 45 (33) 2 Einar Gundersen 1917-28 33 (26) 3 Harald Hennum 1949-60 43 (25) 4 Tore André Flo 1995-04 77 (23) = Ole Gunnar Solskjær 1995-07 66 (23) 6 Gunnar Thoresen 1946-59 64 (22) 7 Jan Åge Fjørtoft 1986-96 71 (20) 8 Odd Iversen 1967-79 45 (19) = Øyvind Leonhardsen 1990-03 86 (19) = Olav Nilsen 1962-71 62 (19)

[edytuj] Trenerzy reprezentacji Norwegii od lat 80.

• 1978-87 - Tor Røste Fossen
• 1987-88 - Tord Grip
• 1988-90 - Ingvar Stadheim
• 1990-98 - Egil Olsen
• 1998-03 - Nils Johan Semb
• od 2003 - Åge Hareide

[edytuj] Mecze z Polską

Piłkarze Norwegii grali z Polską siedemnaście razy – wygrali cztery razy, trzy razy w meczu padł remis i dziesięć razy schodzili z boiska pokonani (bramki 26:54):

• 10.10.1926, Fredrikstad: NORWEGIA-POLSKA 3:4 (Steen 2, Andersen - Balcer 2, Kałuża 2)
• 13.08.1936, Berlin (Niemcy): NORWEGIA-POLSKA 3:2 (Brustad 3 - Wodarz, Peterek) - fin.IO
• 23.10.1938, Warszawa: POLSKA-NORWEGIA 2:2 (R.Piec, Wilimowski - Nordahl, Martinsen)
• 11.06.1947, Oslo: NORWEGIA-POLSKA 3:1 (Arnesen 2, Brynildsen - E.Jabłoński)
• 30.05.1956, Oslo: NORWEGIA-POLSKA 0:0
• 28.10.1956, Warszawa: POLSKA-NORWEGIA 5:3 (Pol 4, Kempny - Dybwad 2, Kure)
• 15.05.1963, Oslo: NORWEGIA-POLSKA 2:5 (Krogh, Pedersen - Pałeczka, E.Faber 2, Brychczy 2)
• 04.09.1963, Szczecin: POLSKA-NORWEGIA 9:0 (Szołtysik 2, E.Faber 2, Lubański, Gałeczka, B.Blaut, Bazan 2)
• 09.06.1968, Oslo: NORWEGIA-POLSKA 1:6 (Sunde - Żmijewski 2, Jarosik 3, Lubański)
• 27.08.1969, Łódź: POLSKA-NORWEGIA 6:1 (Lubański 2, Marx 2, Deyna, Brychczy - Iversen)
• 29.08.1984, Drammen: NORWEGIA-POLSKA 1:1 (Davidsen - Tarasiewicz)
• 24.03.1987, Wrocław: POLSKA-NORWEGIA 4:1 (Furtok, P.Król, J.Urban, Prusik - Sundby)
• 02.05.1989, Oslo: NORWEGIA-POLSKA 0:3 (Furtok 2, Wdowczyk)
• 22.09.1993, Oslo: NORWEGIA-POLSKA 1:0 (J.Flo) - el.MŚ
• 13.10.1993, Poznań: POLSKA-NORWEGIA 0:3 (J.Flo, Fjørtoft, Johnsen) - el.MŚ
• 24.03.2001, Oslo: NORWEGIA-POLSKA 2:3 (Carew, Solskjær - Olisadebe 2, Karwan) - el.MŚ
• 01.09.2001, Chorzów: POLSKA-NORWEGIA 3:0 (Kryszałowicz, Olisadebe, Marcin Żewłakow) - el.MŚ

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna witryna związku
• RSSSF - archiwum zawodników z największą liczbą meczów i goli
• RSSSF – archiwum wyników 1908-
• Planet World Cup - archiwum wyników w eliminacjach do mistrzostw świata
• Planet World Cup - archiwum wyników w finałach mistrzostw świata
• Planet World Cup - składy Norwegii w turniejach o mistrzostwo świata

p • d • e Piłka nożna na świecie FIFA (Świat): Mistrzostwa świata • Puchar Konfederacji • Klubowy Puchar Świata • Ranking FIFA • FIFA 100 UEFA (Europa): Mistrzostwa Europy • Europejska Liga Mistrzów • Puchar UEFA •Puchar Intertoto CAF (Afryka): Puchar Narodów Afryki • Puchar Konfederacji CAF • Afrykańska Liga Mistrzów • COSAFA Cup OFC (Oceania): Puchar Narodów Oceanii • Klubowe Mistrzostwa Oceanii CONMEBOL (Ameryka Południowa): Copa América • Copa Libertadores • Copa Sudamericana CONCACAF (Ameryka Północna): Złoty Puchar • Puchar Karaibów AFC (Azja): Puchar Azji • Azjatycka Liga Mistrzów • Puchar AFC

Czarnoskóry piłkarz pobity pod stadionem Odry

Zawodnik opolskiej Odry Pape Samba Ba został dotkliwie pobity przez nieznanych sprawców.

Protest w Koninie: Negocjatorzy próbują nawiązać kontakt z ekologami

11 ekologów Greenpeace z 5 krajów wspina się na 150-metrowy komin zespołu elektrowni Pątnów-Adamów-Konin w Koninie(Wielkopolska). Na miejscu jest już grupa negocjatorów policyjnych, którzy starają się z nimi skontaktować.

TV Puls rezygnuje z redakcji katolickiej

PRZEGLĄD PRASY. W telewizji Puls nie ma już redakcji katolickiej - informuje "Dziennik". Dziennikarze ją tworzący i dwadzieścia innych osób dostało wypowiedzenia. Dariusz Dąbski, prezes Pulsu, zapewnia jednak, że programy katolickie będą i z anteny na pewno nie znikną.

Lech Kaczyński doktorem honoris causa uniwersytetu w Ułan Bator

Prezydent Lech Kaczyński otrzymał tytuł doktora honoris causa Mongolskiego Uniwersytetu Państwowego. Uroczystość na uniwersytecie jest ostatnim punktem oficjalnej wizyty polskiego prezydenta w stolicy Mongolii - Ułan Bator.

Za co nagradza Kochanowski

Z okazji Międzynarodowego Dnia Praw Człowieka rzecznik praw obywatelskich dr Janusz Kochanowski uhonoruje swoją nagrodą zwolennika m.in. kary śmierci dla nieletnich i umysłowo upośledzonych

Władze Katowic nie chcą u siebie Czeczenów

300 Czeczenów zostanie rozwiezionych po Polsce, w tym 50 ciężarnych kobiet i 125 dzieci. Władze Katowic chcą zlikwidować ośrodek dla cudzoziemców

Wojna PiS i przystawek o media publiczne

Krzysztof Czabański za Andrzeja Urbańskiego? O takim wariancie huczy w telewizji.

Platforma wychodzi do ludzi bronić rządu

Partia zobowiązała działaczy do organizacji spotkań z mieszkańcami w każdym z 379 powiatów w Polsce. Mają przekonywać, że reformy blokuje prezydent i PiS

Cała polska buduje schetynówki

2 mld 220 mln zł - tyle chcą gminy i powiaty w przyszłym roku na tzw. schetynówki, czyli drogi lokalne.

Obama jak Wojtyła

- Recepcja nauczania Jana Pawła II jest tęczowa, od proletariackiej czerwieni do biskupich fioletów. Jego nauki podobały się różnym grupom często ze sobą skłóconym - powiedział wczoraj Adam Michnik podczas XV Debaty Tischnerowskiej zorganizowanej przez Uniwersytet Warszawski i wiedeński Instytut Nauk o Człowieku.