Starożytna Syria

Z Wikipedii

Starożytna Syria zajmowała obszar między Morzem Śródziemnym, a rzeką Eufrat oraz między Azją Mniejszą (konkretnie górami Taurus) i Palestyną. Takie ramy terytorialnie przyjmuje się najczęściej w literaturze, z punktu widzenia geograficznego dla tego regionu. Nie są one tożsame z obecnymi granicami państwa syryjskiego.

Spis treści 1 Granice starożytnej Syrii 2 Historia 2.1 Ebla 2.2 Okres grecki 2.3 Okres rzymski

[edytuj] Granice starożytnej Syrii

Granica zachodnia starożytnej Syrii nie podlega dyskusji, gdyż tworzy ją naturalna bariera Morza Śródziemnego. Jeśli chodzi o wschodnią granicę, to Eufrat wydaje się w pełni uzasadniony, gdyż tereny na wschód od tej rzeki zaliczane są w historiografii do Mezopotamii.

Z kolei od północnej strony góry Taurus oddzielają od Syrii Azję Mniejszą, w której rozwijały się odrębne kultury i państwa, często bardzo zróżnicowane.

Najbardziej płynną granicą starożytnej Syrii była południowa jej część sięgająca poza pasma Libanu i Antylibanu. Na południe od nich żyły plemiona nomadów oraz półnomadów i zaczynały się terytoria zaliczane do Palestyny.

Oczywiście podział powyższy jest tylko umowny, gdyż dzieje ościennych terenów ściśle zazębiały się z historią starożytnej Syrii, często tworząc wspólną historię zjednoczonych obszarów (np. w czasach panowania perskiej dynastii Achemenidów). I na odwrót – niektóre obszary w toku dziejów wyodrębniały się jako oddzielne organizmy polityczne, co wynikało niekiedy z uwarunkowań geograficznych (np. część wybrzeża w I w. p.n.e. wyodrębniła się jako Fenicja).

[edytuj] Historia

Stepowe, mało urodzajne obszary Syrii, otoczone od zachodu, północy i północnego wschodu wąskimi pasami żyznej ziemi, zamieszkane były w II tysiącleciu p.n.e. przez niejednolite etnicznie plemiona trudniące się głównie hodowlą, a także rolnictwem i sadownictwem. Położenie na szlakach łączących Azję Mniejszą z Mezopotamią: Palestyną, Egiptem i Arabią powodowało znaczny rozwój handlu, głównie tranzytowego, równocześnie jednak sprawiało, że Syria stanowiła cel ekspansji i terytorium sporne wszystkich wielkich państw istniejących w starożytności w Azji Zachodniej; położenie geograficzne oraz brak jednolitego, centralnie położonego dorzecza, które mogłoby skupić ludność Syrii, przeszkodziły wytworzeniu się tu niezależnego, dużego państwa.

[edytuj] Ebla

W XVII-XVI w. p.n.e. tereny Syrii wchodziły w skład państwa Mitanni; północną część opanowali w II poł. XVI w. Hetyci, południowa część Syrii w I poł. XV w. uległa ekspansji Egiptu; konflikt hetycko-egipski zakończył się opanowaniem przez Hetytów w I poł. XIV w. także południowej Syrii. W XI wieku Syria dostała się pod krótkotrwałe rządy Asyrii; w okresie jej osłabienia w Syrii powstały liczne odrębne, niezależne państewka (Aramejczycy); w IX i VIII w. rządy asyryjskie zostały odnowione. Po upadku państwa asyryjskiego Syria została opanowana przez Medów, następnie w I poł. VI w. przez Babilonię; w II poł. VI wieku Syria weszła w skład Persji, tworząc jedną z satrapii.

[edytuj] Okres grecki

W 332 opanowana przez Aleksandra Wielkiego; w wyniku bitwy pod Ipsos 301, północna Syria weszła w skład ogromnej monarchii Seleucydów, utworzonej przez Seleukosa I Nikatora; później, po przeniesieniu do Syrii głównych jej ośrodków, zwanej też królestwem syryjskim, południowa część została włączona do Egiptu. Monarchia syryjska, obejmująca rozległe obszary od Indii po zach. wybrzeża Azji Mniejszej, stanowiła sztuczny twór polityczny o nadzwyczaj niejednolitej etnicznie, kulturowo, językowo i religijnie ludności. Jedynym oparciem dla panującej dynastii była armia oraz masowo zakładane, głównie w zachodniej części państwa, miasta greckie, dzięki którym coraz bardziej pogłębiała się hellenizacja kraju. Stolicami oraz głównymi ośrodkami handlu i kultury były Antiochia nad Orontesem (największe miasto w Syrii) i Seleucja nad Tygrysem. Rządy Seleucydów, mimo licznych sukcesów militarnych odnoszonych zwłaszcza przez Antiocha III Wielkiego (m.in. przyłączenie Palestyny), nie doprowadziły do większej konsolidacji państwa. Słabość gospodarki i brak wewnętrznej spoistości sprawiły, że to ogromne imperium nie umiało przeciwstawić się ekspansji Rzymu. Wojna podjęta przez Antiocha III zakończyła się jego klęską pod Magnezją 190, a następnie utratą części terytoriów zach. i ograniczeniem samodzielności politycznej. Próby odbudowania dawnej potęgi podejmowane przez Antiocha IV Epifanesa nie dały trwałych rezultatów; nękane częstymi powstaniami (największe powstanie Machabeuszów, 167) oraz atakowane z zewnątrz państwo Seleucydów słabło coraz bardziej.

[edytuj] Okres rzymski

W 64-63 p.n.e. opanowana przez Rzym i przekształcona w rzymską prowincję; w pierwszych wiekach n.e. Syria przeżyła rozkwit gospodarczy; uległa w znacznym stopniu chrystianizacji. W okresie cesarstwa miała duże znaczenie militarne – stanowiła bazę dla wypraw przeciwko Partom, potem Persom. Od IV-V w. wzrastał opór ludności syryjskiej przeciw hellenizacji, co znalazło wyraz w rozwoju piśmiennictwa w języku miejscowym i w opozycji do oficjalnego kościoła (monofizytyzm). W okresie bizantyjskim w VI i VII w. ulegała najazdom perskim.

W czasach rzymskich była podzielona na 10 okręgów: Commagene, Cyrrhestice, Pieria, Seleucis, Chalcidice, Chalybonitis, Palmyrene, Apamene, Cassiotis, Laodicene. Konstantyn wydzielił 2 północne okręgi: Commagene i Cyrrhestice w oddzielną prowincję Euphratensis. Teodozjusz II pozostałą część Syrii podzielił na 2 prowincje: Syria Prima, ze stolicą w Antiochii i Syria Secunda, ze stolicą w Apamei.

Medyka: ''Mrówki'' zgromadziły się przed Urzędem Miasta

Około stu osób, tzw. mrówek, zebrało się przed Urzędem Miasta Przemyśla. Protestują przeciwko zmianom przepisów celnych, które pozwalają przenosić przez granicę tylko 40 sztuk papierosów.

Amnestia dla wszystkich, którzy unikali służby wojskowej

Mężczyźni, którzy są zarejestrowani, lecz ukrywają się i ignorują wezwania - zostaną przeniesieni do rezerwy. Ci którzy ukrywali się przed rejestracją - teraz będą musieli najpierw się zarejestrować i dopiero wtedy zostaną przeniesieni do rezerwy - ogłosił dziś szef MON Bogdan Klich.

Gen. Sikorski nie został zastrzelony ani uduszony

Prezes IPN Janusz Kurtyka potwierdził, że gen. Władysław Sikorski zginął w katastrofie lotniczej. - W trakcie badań nie stwierdzono śladów, które by wskazywały, że generał został postrzelony bądź uduszony.

Wałęsa i inni nobliści na spotkaniu z młodzieżą

Były prezydent Lech Wałęsa uważa, że przyznanie mu 25 lat temu Pokojowej Nagrody Nobla było zachętą dla ruchu "Solidarność" do dalszego działania. Po konferencji prasowej prezydent, wraz z pozostałymi noblistami, weźmie udział w dyskusji z 600 młodymi ludźmi z całego kraju.

Kategoria A, życie z wyrokiem

Paweł od trzech lata żyje jak zbieg z więzienia. Jedna litera w książeczce wojskowej i sprzeciw wobec obowiązkowej służby wojskowej zmieniły jego życie. Dzisiaj ma szansę na amnestię, jeśli ogłosi ją Ministerstwo Obrony Narodowej.

Wizyta prezydenta w Azji skrócona, odwołano przyjęcie

Lech Kaczyński wróci do Polski wcześniej niż początkowo planowano. Polski prezydent miał wydać w sobotę przyjęcie w hotelu w Seulu. Jednak impreza została odwołana i w sobotę przed północą polska delegacja będzie już w kraju.

Sejm przeciw odwołaniu Komorowskiego

Sejm odrzucił wniosek PiS-u o odwołanie Bronisława Komorowskiego z funkcji marszałka Sejmu. Komorowski powiedział chwilę potem, że choć Sejm nie poparł PiS-u, to wniosek, debata i głosowanie to dla niego cenne doświadczenie: - Nauczyło mnie to, że trzeba miarkować także to, co chce się wyrazić językiem ironii - stwierdził. - Dziękuję wszystkim - zakończył.

A co mnie jakiś barman na Cyprze obchodzi?

Tymi słowami Jacek Kurski skomentował doniesienia Polaka, pracującego w hotelu na Cyprze, o pijanych dwóch posłach PiS, którzy zniszczyli hotelowe wózki golfowe. Kurski zapewnił też o swoim poparciu dla kolegów i porównał całą sprawę do swojego niedawnego drogowego wybryku, czyli "rzekomej afery, która podnieciła tabloidy".

Lądowanie z turbulencjami: Lech Kaczyński przybył do Seulu

Prezydent RP Lech Kaczyński przybył około godz. 5.50 rano czasu polskiego do Seulu. Wizyta w Korei Południowej ma charakter oficjalny i kończy trwającą od niedzieli podróż prezydenta po Azji.

Marcinkiewicz na Platformie do Strasburga

Były premier Kazimierz Marcinkiewicz na pierwszym miejscu warszawskiej listy PO do Parlamentu Europejskiego. Taki wariant rozważają liderzy partii - dowiedziała się „Gazeta”