Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie
Z Wikipedii
Współrzędne: 50°3'48" N 19°56'6" E![]()
| Stary Teatr w Krakowie |
|
| położenie na planie Starego Miasta | |
| Miejsce | Kraków, ul. Jagiellońska |
| Wybudowany | 1841–1843 |
| Wpisany do rej. zabytków |
5 listopada 1965 |
Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, teatr w Krakowie, narodowa instytucja kultury[1], drugi najstarszy teatr w Polsce, obok Teatru Narodowego w Warszawie i Teatru Wybrzeże w Gdańsku jest jedną z trzech narodowych scen dramatycznych, podlegających bezpośrednio Ministrowi Kultury.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Początki działalności datują się na lata osiemdziesiąte XVIII wieku. Inicjatorem powstania teatru był warszawski aktor Mateusz Witkowski, któremu w 1781 władze Krakowa udzieliły zgody na wystawienie sztuki. Witkowski pełnił funkcję antreprenera (dyrektora) teatru. Do 1799 przedstawienia odbywały się w budynku Pałacu Spiskiego przy Rynku Głównym.
W latach 1787-1830 antreprenerem był Jacek Kluszewski, który w 1799 przeniósł teatr do budynku u zbiegu ul. Jagiellońskiej i Placu Szczepańskiego, w którym siedziba teatru znajduje się do dziś. W czasach dyrekcji Kluszewskiego znacząco wzrosła ranga i popularność teatru, w którym, mimo zależności od austriackich władz zaborczych wystawiano polskie przedstawienia.
Teatr rozwijał się również za dyrekcji Hilarego Meciszewskiego (1843-1845), znanego krakowskiego krytyka teatralnego i publicysty politycznego, który wprowadził do repertuaru dramat romantyczny, dbał o udoskonalenie sztuki reżyserskiej i aktorskiej zgodnie z nowoczesnymi regułami teatru europejskiego.
W 1865 po raz pierwszy na scenie teatru wystąpiła Helena Modrzejewska, jego obecna patronka. W latach 1866-1885 teatrem kierował Stanisław Koźmian, wybitny publicysta polityczny i literat, związany ze środowiskiem krakowskich konserwatystów, współautor Teki Stańczyka, uczestnik powstania styczniowego, twórca tzw. "szkoły krakowskiej", w ramach której szczególną uwagę zwracano na jakość gry aktorskiej i gruntowne przygotowanie inscenizacji. Koźmian wielką wagę przywiązywał do repertuaru, w którym znalazły się dzieła polskiego, jak i europejskiego dramatu klasycznego oraz współczesnego.
Na przełomie XIX i XX wieku teatr praktycznie przestał funkcjonować. W 1893 krakowski teatr miejski przeniesiono do budynku przy Placu Świętego Ducha, gdzie od 1909 funkcjonuje Teatr im. Słowackiego. Na scenie przy Placu Szczepańskim wystawiano jedynie przedstawienia okolicznościowe. W latach 1903-1906 budynek ten został gruntownie przebudowany. Na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych mieściła się w nim Miejska Szkoła Dramatyczna.
Działalność teatralną w budynku przy Placu Szczepańskim wznowiono po zakończeniu II wojny światowej w 1945. W latach 1946-1954 teatr funkcjonował wraz z Teatrem im. Słowackiego w ramach Miejskich, a następnie Państwowych Teatrów Dramatycznych. W repertuarze przeważały przedstawienia z usankcjonowanego przez państwo nurtu socrealistycznego.
Od 1954 teatr funkcjonuje samodzielnie, od 1956 jako Państwowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej. W latach pięćdziesiątych jego dyrektorami byli Roman Zawistowski i Władysław Krzemiński. W tym okresie nastąpiło ożywienie w działalności artystycznej. W teatrze znalazło zatrudnienie wielu wybitnych reżyserów, aktorów i scenografów. W repertuarze sięgnięto po dzieła dramatu polskiego i światowego. Wystawiano sztuki klasyczne, kładziono jednak nacisk na ich nowoczesne ujęcie. Grano również z powodzeniem utwory współczesne.
W 1963 na stanowisku dyrektora Krzemińskiego zastąpił Zygmunt Hübner, za czasów którego do teatru trafiło wiele artystycznych indywidualności, m. in. reżyserzy Andrzej Wajda czy Konrad Swinarski. Coraz większą rolę w repertuarze zaczął odgrywać polski dramat narodowy na czele z Weselem Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Andrzeja Wajdy (1963). Swoje najsłynniejsze inscenizacje realizowali w teatrze Konrad Swinarski i Jerzy Jarocki.
W 1969 Zygmunt Hübner złożył rezygnację ze stanowiska dyrektora po zdjęciu przez cenzurę przedstawienia Kurdesz Ernesta Brylla. Dyrektorem został Jan Paweł Gawlik. Jednym z najważniejszych wydarzeń w historii teatru była nowatorska inscenizacja Dziadów Adama Mickiewicza dokonana przez Konrada Swinarskiego (1973). W tym czasie wystawiono również Wyzwolenie Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Konrada Swinarskiego (1974), a Andrzej Wajda wyreżyserował Biesy Fiodora Dostojewskiego (1971) oraz Noc listopadową Stanisława Wyspiańskiego. Coraz częściej sięgano po polski repertuar współczesny, a reżyserowali młodzi twórcy, Krystian Lupa, Jerzy Grzegorzewski, Maciej Prus czy Krzysztof Kieślowski. Wystawione przez Andrzeja Wajdę widowisko Z biegiem lat, z biegiem dni... (1978) na podstawie utworów twórców galicyjskich z przełomu XIX i XX wieku zostało w 1980 zrealizowane ponownie jako serial telewizyjny.
W 1980 nastąpiła zmiana na stanowisku dyrektora. Gawlik został zastąpiony przez popieranego przez zespół artystyczny kompozytora Stanisława Radwana, któremu przyszło prowadzić teatr w trudnych latach stanu wojennego. Wiele z wystawianych sztuk odwoływało się do bieżących wydarzeń społecznych. Ważnymi wydarzeniami były inscenizacje Hamleta Williama Szekspira (1981), Antygony Sofoklesa (1984) oraz Zbrodni i kary Fiodora Dostojewskiego (1984) dokonane przez Andrzeja Wajdę oraz inne dokonane przez Jerzego Jarockiego, Krystiana Lupę, Rudolfa Zioło czy Tadeusza Bradeckiego, który w 1990 przejął od Radwana obowiązki dyrektora.
Po 1990 wystawiono m. in. Ślub Witolda Gombrowicza w reżyserii Jerzego Jarockiego (1990), adaptacje dramatów austriackich w reżyserii Krystiana Lupy, a Jerzy Grzegorzewski zrealizował własny scenariusz Tak zwana ludzkość w obłędzie (1992).
W 1991 scenie nadano status teatru narodowego.
W latach 1997-1998 teatrem kierowało aż trzech dyrektorów: Krystyna Meissner, następnie Jerzy Bińczycki, a po jego nagłej śmierci krytyk teatralny Jerzy Koenig. W tym czasie wystawiona została Iwona, księżniczka Burgunda Witolda Gombrowicza w reżyserii Grzegorza Jarzyny (pod pseudonimem Horst Leszczuk).
W lutym 2001 zmieniono nazwę teatru na Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej.
Od 2002 dyrektorem artystycznym, a w 2003 dyrektorem naczelnym jest profesor krakowskiej PWST, aktor i reżyser Mikołaj Grabowski, pełniący wcześniej funkcję dyrektora łódzkiego Teatru Nowego. W tym samym roku odbyła się premiera Mistrza i Małgorzaty Michaiła Bułhakowa w reżyserii Krystiana Lupy.
[edytuj] Dyrektorzy
- Mateusz Witkowski 1781-1787
- Jacek Kluszewski 1787-1830
- Juliusz Pfeiffer 1831-1838, 1840-1843, 1854-1863
- Hilary Meciszewski 1843-1845
- Józef Mączyński 1845-1852
- Stanisław Koźmian 1866-1885
- Jakub Glikson 1885-1893
- Jerzy Ronard Bujański 1945-1946
- Roman Zawistowski 1954-1957
- Władysław Krzemiński 1957-1963
- Zygmunt Hübner 1963-1970
- Jan Paweł Gawlik 1970-1980
- Stanisław Radwan 1980-1990
- Tadeusz Bradecki 1990-1996
- Krystyna Meissner 1997-1998
- Jerzy Bińczycki 1998
- Jerzy Koenig 1998-2002
- Mikołaj Grabowski od 2002
[edytuj] Osoby współpracujące z teatrem
[edytuj] Aktorzy
- Antonina Hoffmann
- Helena Modrzejewska
- Feliks Benda
- Bolesław Ładnowski
- Wincenty Rapacki
- Mieczysława Ćwiklińska
- Gustaw Holoubek
- Halina Kwiatkowska
- Jerzy Nowak
- Leszek Herdegen
- Izabela Olszewska
- Mirosława Dubrawska
- Anna Polony
- Anna Seniuk
- Jerzy Bińczycki
- Tadeusz Malak
- Jan Nowicki
- Franciszek Pieczka
- Marek Walczewski
- Kazimierz Kaczor
- Wiktor Sadecki
- Wojciech Pszoniak
- Elżbieta Karkoszka
- Jerzy Trela
- Teresa Budzisz-Krzyżanowska
- Roman Stankiewicz
- Jerzy Radziwiłowicz
- Jerzy Stuhr
- Barbara Grabowska
- Anna Dymna
- Edward Linde-Lubaszenko
- Tadeusz Huk
- Krzysztof Globisz
- Jan Peszek
- Dorota Segda
- Jan Frycz
- Sonia Bohosiewicz
- Małgorzata Zawadzka
- Krzysztof Zawadzki
- Błażej Peszek
- Marcin Kalisz
[edytuj] Reżyserzy
- Stanisław Koźmian
- Juliusz Osterwa
- Tadeusz Kantor
- Roman Zawistowski
- Władysław Krzemiński
- Bohdan Korzeniewski
- Lidia Zamkow
- Jerzy Grotowski
- Jerzy Kreczmar
- Józef Szajna
- Jerzy Jarocki
- Zygmunt Hübner
- Andrzej Wajda
- Kazimierz Kutz
- Konrad Swinarski
- Tadeusz Malak
- Jerzy Grzegorzewski
- Maciej Prus
- Krystian Lupa
- Agnieszka Holland
- Jerzy Stuhr
- Tadeusz Bradecki
- Rudolf Zioło
- Grzegorz Jarzyna
- Paweł Miśkiewicz
- Krzysztof Warlikowski
- Mikołaj Grabowski
- Michał Zadara
[edytuj] Scenografowie
- Tadeusz Kantor
- Andrzej Pronaszko
- Wojciech Krakowski
- Jerzy Skarżyński
- Lidia Minticz
- Krystyna Zachwatowicz
- Franciszek Starowieyski
- Kazimierz Wiśniak
- Jerzy Kalina
[edytuj] Kompozytorzy
[edytuj] Inicjatywy
- Goście Starego Teatru – spotkania z wybitnymi twórcami światowej kultury (od 1992).
- Fundacja Starego Teatru – celem fundacji jest wspieranie rozwoju środowisk artystycznych i twórczych w Małopolsce, promocja kultury polskiej (od 2002).
- Studio Baz@rt – nowy nurt repertuarowy, w ramach którego prezentowane są najciekawsze osiągnięcia młodej dramaturgii inscenizowane przez młodych polskich reżyserów (od 2004).
Przypisy
- ↑ Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Wykaz instutucji kultury [dostęp 21.02.2008]
[edytuj] Linki zewnętrzne
| Medyka: ''Mrówki'' zgromadziły się przed Urzędem Miasta |
Około stu osób, tzw. mrówek, zebrało się przed Urzędem Miasta Przemyśla. Protestują przeciwko zmianom przepisów celnych, które pozwalają przenosić przez granicę tylko 40 sztuk papierosów. |
| Amnestia dla wszystkich, którzy unikali służby wojskowej |
Mężczyźni, którzy są zarejestrowani, lecz ukrywają się i ignorują wezwania - zostaną przeniesieni do rezerwy. Ci którzy ukrywali się przed rejestracją - teraz będą musieli najpierw się zarejestrować i dopiero wtedy zostaną przeniesieni do rezerwy - ogłosił dziś szef MON Bogdan Klich. |
| Gen. Sikorski nie został zastrzelony ani uduszony |
Prezes IPN Janusz Kurtyka potwierdził, że gen. Władysław Sikorski zginął w katastrofie lotniczej. - W trakcie badań nie stwierdzono śladów, które by wskazywały, że generał został postrzelony bądź uduszony. |
| Dalajlama: zawsze zazdrościłem Wałęsie wąsów |
Rozpoczęło się spotkanie noblistów z 600 młodymi ludźmi z całego kraju. Uczestniczą w nim Lech Wałęsa, Shirn Ebadi (irańska obrończyni praw kobiet), prezydent RPA Frederik de Klerk oraz Dalajlama XIV, który dziennikarzy poinformował, że Wałęsie zazdrości... wąsów,. Wałęsa uważa, że przyznanie mu 25 lat temu Pokojowej Nagrody Nobla było zachętą dla ruchu "Solidarność" do dalszego działania. |
| Kategoria A, życie z wyrokiem |
Paweł od trzech lata żyje jak zbieg z więzienia. Jedna litera w książeczce wojskowej i sprzeciw wobec obowiązkowej służby wojskowej zmieniły jego życie. Dzisiaj ma szansę na amnestię, jeśli ogłosi ją Ministerstwo Obrony Narodowej. |
| Wizyta prezydenta w Azji skrócona, odwołano przyjęcie |
Lech Kaczyński wróci do Polski wcześniej niż początkowo planowano. Polski prezydent miał wydać w sobotę przyjęcie w hotelu w Seulu. Jednak impreza została odwołana i w sobotę przed północą polska delegacja będzie już w kraju. |
| Sejm przeciw odwołaniu Komorowskiego |
Sejm odrzucił wniosek PiS-u o odwołanie Bronisława Komorowskiego z funkcji marszałka Sejmu. Komorowski powiedział chwilę potem, że choć Sejm nie poparł PiS-u, to wniosek, debata i głosowanie to dla niego cenne doświadczenie: - Nauczyło mnie to, że trzeba miarkować także to, co chce się wyrazić językiem ironii - stwierdził. - Dziękuję wszystkim - zakończył. |
| A co mnie jakiś barman na Cyprze obchodzi? |
Tymi słowami Jacek Kurski skomentował doniesienia Polaka, pracującego w hotelu na Cyprze, o pijanych dwóch posłach PiS, którzy zniszczyli hotelowe wózki golfowe. Kurski zapewnił też o swoim poparciu dla kolegów i porównał całą sprawę do swojego niedawnego drogowego wybryku, czyli "rzekomej afery, która podnieciła tabloidy". |
| Lądowanie z turbulencjami: Lech Kaczyński przybył do Seulu |
Prezydent RP Lech Kaczyński przybył około godz. 5.50 rano czasu polskiego do Seulu. Wizyta w Korei Południowej ma charakter oficjalny i kończy trwającą od niedzieli podróż prezydenta po Azji. |
| Marcinkiewicz na Platformie do Strasburga |
Były premier Kazimierz Marcinkiewicz na pierwszym miejscu warszawskiej listy PO do Parlamentu Europejskiego. Taki wariant rozważają liderzy partii - dowiedziała się „Gazeta” |

