Wikipedysta:Rdrozd/brudnopis2

Z Wikipedii

Biblia Tysiąclecia
Pełna nazwa	Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, Biblia Tysiąclecia
Inne nazwy	„Tysiąclatka”, Biblia Tyniecka
Skrót(y)	BT
Kanon	Katolicki
Język	Polski
Opublikowanie kompletnego przekładu	1965 (wydanie I)
Księgi deuterokanoniczne	Tobiasza, Judyty, 1 Machabejska, 2 Machabejska, Mądrości, Mądrość Syracha, Barucha
Wydawca	Wydawnictwo Pallottinum
Przynależność religijna	Katolicyzm
Wersja online	http://online.biblia.pl/
Księga Rodzaju (1 Mojżeszowa) 1:1-3
Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad wodami. Wtedy Bóg rzekł: «Niechaj się stanie światłość!» I stała się światłość.
Ewangelia Jana 3:16
Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.

Biblia Tysiąclecia – tłumaczenie Biblii z języków oryginalnych zainicjowane przez opactwo benedyktynów tynieckich z Krakowa, wydane przez Pallottinum. Tłumaczenie katolickie, pierwsze polskie tłumaczenie całej Biblii zrywające z tradycyjnym językiem biblijnym.

Tłumaczenie obejmuje pełny kanon katolicki, ukazało się pięć jego wydań.

Przekład przyjęty jako liturgiczny w polskim Kościele katolickim.

Spis treści 1 Historia przekładu i opis poszczególnych wydań 1.1 Geneza przekładu 1.2 Wydanie I (1965) 1.2.1 Problem języków oryginalnych 1.2.2 Tłumaczenie Psałterza 1.2.3 "Biblia tysięcy błędów" 1.3 Wydanie II (1971) 1.3.1 Tekst liturgiczny 1.4 Wydanie III (1976) 1.4.1 Problem imienia Jahwe 1.5 Wydanie IV (1983) 1.6 Przedruki w latach 80. 1.7 Wydanie V (1999) 2 Ocena Biblii Tysiąclecia 3 Przyszłość Biblii Tysiąclecia 4 Język tłumaczenia 5 Źródła tłumaczenia 6 Tekst liturgiczny 7 Tłumacze poszczególnych ksiąg 8 Spis ksiąg, sigla 8.1 Stary Testament 8.2 Nowy Testament 9 Wydania 10 Ciekawostki 11 Przypisy 12 Zobacz też 13 Linki zewnętrzne

[edytuj] Historia przekładu i opis poszczególnych wydań

[edytuj] Geneza przekładu

[edytuj] Wydanie I (1965)

Celem tłumaczenia było użycie liturgiczno-duszpasterskie. Było ono widoczne w sposobie tłumaczenia, wstępach i komentarzach do poszczególnych ksiąg, które utrzymano w duchu bardzo konserwatywnym. Janusz Frankowski komentował: możnaby z pewną ironią powiedzieć, że czasami wstępy w Biblii Tysiąclecia wyglądają tak, jakby od tysiąclecia nic się w egzegezie nie zmieniło.^[1]

Ocena Biblii Tysiąclecia przez recenzentów podkreślała przede wszystkim pionierskość tego kroku w polskiej biblistyce. W przypadku Starego Testamentu był to pierwszy katolicki przekład od czasów Biblii Wujka, a więc lepszy choćby z tego względu, że nie powtarzał błędów Wulgaty, wobec której Biblia Wujka była wierna. Jako jeden z najbardziej wyrazistych przykładów Janusz Frankowski przytacza fragment Iz 5,1 u Wujka przetłumaczony w absurdalny sposób: Winnicę nabył mój miły na rogu, synu oliwy - a w Biblii Tysiąclecia zgodnie z tekstem hebrajskim: Przyjaciel mój miał winnicę na żyznym pagórku.^[2]

[edytuj] Problem języków oryginalnych

Według noty na pierwszych stronach, tłumaczenia dokonano z języków oryginalnych.

Korzystano z następujących edycji tekstów oryginalnych:

• Do tekstu hebrajskiego (i fragmentów aramejskich) ST: Biblia Hebraica, ed. R. Kittel, A. Alt, O. Eissfeldt, Stuttgart 1945, 2 tomy - z uwzględnieniem odkryć w Qumran.
• Do tekstu greckiego ST: Septuaginta..., ed: A. Rahlfs, Stuttgart 1943, 2 tomy.
• Do tekstu greckiego NT: Novum Testamentum Graece at Latine, ed. A. Merk, Romae 1951.^[3]

Jednak ks. Eugeniusz Dąbrowski w swoim tekście krytycznym poświęconym Biblii Tysiąclecia pisał o olbrzymim wpływie francuskiej Biblii Jerozolimskiej na polski tekst Biblii Tysiąclecia. Wg Dąbrowskiego wiele fragmentów Starego Testamentu przetłumaczono nie z hebrajskiego, a właśnie z francuskiego. Na dodatek, tłumacze czasami nie znali na tyle języka francuskiego, aby poprawnie przełożyć niektóre wieloznaczne terminy francuskie na język polski. Dąbrowski podaje przykład z księgi Ezechiela. Nagłówek w rozdziale 3 tej księgi: "Avant le siege de Jérusalem" został przetłumaczony jako "Przed stolicą w Jerozolimie", podczas gdy znaczy naprawdę "Przed oblężeniem Jerozolimy"Eugeniusz Dąbrowski: Nowy polski przekład Pisma Świętego z języków oryginalnych. Krytyczna ocena tzw. Biblii Tysiąclecia. Londyn: 1967. . Krytyka ta dotyczyła jednak tylko pierwszego wydania Biblii Tysiąclecia, w następnych (szczególnie 3 i 5) nastąpiły znaczne zmiany.

Michał Wojciechowski twierdził, że korzystania z Biblii Jerozolimskiej nie należy uważać za wadę, jeśli nawet niektórzy tłumacze sięgali do niej zbyt często. W czasach powstania Biblii Tysiąclecia, Biblia Jerozolimska była właściwie jedynym nowoczesnym naukowym przekładem całego Pisma Świętego, i to nie tylko w świecie katolickim^[4].

[edytuj] Tłumaczenie Psałterza

Jedyną księgą nie przetłumaczoną z tekstów oryginalnych była Księga Psalmów. Za podstawę tłumaczenia wzięty został przekład łaciński z 1945 roku, tzw. Psalterium Pianum, choć w wywiadzie dla Tygodnika Powszechnego Jankowski twierdził, że korzystano z niego tylko pomocniczo^[1]. W księdze tej, inaczej niż w całym Starym Testamencie skorzystano z terminu Pan, a nie Jahwe. Również tytuły psalmów wskazywały na ich liturgiczne przystosowanie, np. odnosząc je bezpośrednio do Chrystusa. Jak twierdził ks. Janusz Frankowski oznaczało to oderwanie od ich środowiska historycznego, narzucenie sensu z zupełnie innej epoki i dezorientację czytelnika.^[1]

[edytuj] "Biblia tysięcy błędów"

Najbardziej znacząca krytykę BT przeprowadził polski biblista i tłumacz, ks. Eugeniusz Dąbrowski. Swoje studium wydał w 1967 w Londynie, gdyż żadne z krajowych wydawnictw nie chciało książki opublikować.

Krytyka Dąbrowskiego opierała się na kilku punktach:^[5]

• Organizacja pracy tłumaczy nastawiona na doraźny efekt.
• Brak doświadczenia i tłumaczy i kolegium redakcyjnego.
• Sprzeniewierzenie się zasady tłumaczenia wychodzącej od św. Hieronima, Przede wszystkim zrozumieć tekst i wpływy wydania francuskiego.

Opierając się na szeregu przykładów z Ewangelii Dąbrowski krytykował też wybór nowoczesnego języka literackiego. Swoją pracę konkludował stwierdzeniem, że niepodobna eksperymentu Biblii Tysiąclecia uznać za udany^[6] oraz: Tych, którzy na Biblię Tysiąclecia czekali jako na ważne wydarzenie w życiu katolicyzmu polskiego spotkał niemały zawód. Jest to nie tyle "Biblia Tysiąclecia" ile Biblia tysięcy błędów, merytorycznych i formalnych, a zwłaszcza językowych ze względu na jej sakralny charakter^[7].

[edytuj] Wydanie II (1971)

[edytuj] Tekst liturgiczny

[edytuj] Wydanie III (1976)

[edytuj] Problem imienia Jahwe

[edytuj] Wydanie IV (1983)

[edytuj] Przedruki w latach 80.

W latach 80. i 90. na polskim rynku pojawiło się wiele przedruków Biblii Tysiąclecia nieznanego pochodzenia. Były to najczęściej fotoofsetowe przedruki wydania II i III, choć zdarzały się też wydania będące połączeniem fragmentów obu tych wydań, z usuniętymi fragmentami deuterokanonicznymi.^[8]

Według badań Rajmunda Pietkiewicza, część tych reprintów została wydrukowana poza granicami Polski na potrzeby Ruchu Światło-Życie. Ruch oazowy potrzebował wielu materiałów formacyjnych, w tym Pisma świętego, które na przełomie lat 70. i 80. było w Polsce trudno dostępne i drogie. Z pomocą przyszli skandynawscy protestanci, którzy pod kierownictwem F.K. Jansena zainicjowali akcję "Milion Biblii dla Polski" (lub "Biblia '82"). Akcja miała zgodę kardynała Józefa Glempa, z polskiej strony koordynowała ją Podkomisja Biblijna pod przewodnictwem Kazimierza Romaniuka. Liczba przesłanych do Polski egzemplarzy jest niepewna, Pietkiewicz szacuje ją na 645 tysięcy pełnych wydań BT, a także 165 tysięcy wydań NT i Psalmów.

Blachnicki doprowadził również do wydawania BT w małym formacie, tzw. oazowym, który wykorzystywała często młodzieżMirosław Mejzner. Wdzięczność i zadziwienie - rozmowa z ks. Stefanem Duszą SAC, dyrektorem Wyd. Pallottinum. Miejsca Święte. Nr 9 (141) 2008. </ref>.

[edytuj] Wydanie V (1999)

Na piątym wydaniu Biblii Tysiąclecia oparło się polskie wydanie Biblii Jerozolimskiej (2006), co zostało podkreślone w nocie wstępnej prymasa Polski, kardynała Józefa Glempa: Dobrze, że...

[edytuj] Ocena Biblii Tysiąclecia

Według Rajmunda Pietkiewicza do końca 2003 r. ogólna licz­ba wydrukowanych egzemplarzy Biblii Tysiąclecia przez różne oficyny wyniosła między 4,2-4,7 mln dla całych Biblii i przynajmniej 2 mln Nowego Testamentu, do czego należy doliczyć wydania pirackie oraz szwedzkie przedruki z lat 80.^[8] Dyrektor wydawnictwa Pallotinum, ks. Stefan Dusza szacował łączny nakład BT na ponad cztery miliony egzemplarzy.^[9]

[edytuj] Przyszłość Biblii Tysiąclecia

Zarówno w

[edytuj] Język tłumaczenia

Według informacji we wstępie do pierwszego wydania, celem kolegium redakcyjnego było uzyskanie współczesnego języka literackiego, odmiennego od tradycyjnego języka Biblii Wujka. Wyjaśniano to następująco:

Zapytywana ostatnio w sprawie przekładów biblijnych Stolica Apostolska wyrażała życzenie, by w nich stosować dzisiejszy nowoczesny język literacki: Toteż, kontynuując próby poczynione już u nas w kraju, postanowiliśmy - nie bez pewnego lęku i żalu - świadomie odstąpić od czcigodnej tradycji Wujkowej, gdy idzie o słownictwo i styl, zachowując jednak jego najgłębszą zasadę - dostojeństwo godne tekstu natchnionego. Pisarze święci stosowali język nie archaiczny, lecz sobie współczesny. Taki też język niech trafia do dzisiejszego słuchacza i czytelnika, dla którego pewien archaizm formy łatwo może z sobą nieść sugestię, że w Piśmie św. mowa jest tylko o czcigodnych zabytkach przeszłości.^[3]

W praktyce do wydania IV widoczne były różnice w stylu między poszczególnymi księgami, tłumaczonymi przez różne osoby i co najmniej w niektórych księgach trudno mówić o współczesnym języku literackim. Styl był poprawiany i ujednolicany w kolejnych wydaniach, a niektóre księgi były tłumaczone na nowo (na przykład Księga Psalmów).

Pierwsze wydanie przekładu spotkało się z krytyką części biblistów, np. ks. Eugeniusz Dąbrowski użył określenia "Biblia tysiąca błędów".

Niejasności językowe poprawiano w kolejnych wydaniach, były one też bodźcem do rozwijania innych przekładów katolickich, takich jak Biblia Poznańska i Biblia Warszawsko-Praska.

Spotyka się twierdzenia, że główne wady pierwszego wydania Biblii Tysiąclecia wynikały ze słabego poziomu polskiej biblistyki w owym czasie, że nieznane były nowe odkrycia w dziedzinie znaczenia niektórych pojęć i wyrażeń (szczególnie semityzmów). Jednak takie stanowisko nie jest uzasadnione: 10 lat po ukończeniu I wydania Biblii Tysiąclecia ukończone zostały dwa tłumaczenia Biblii: protestancka Biblia Warszawska i katolicka Biblia Poznańska. Praca nad tymi dwoma przekładami była dokonywana latami, a one same nie wymagały poważnych rewizji.

[edytuj] Źródła tłumaczenia

Pierwsze wydanie (z 1965) korzystało z następujących edycji tekstów oryginalnych:

• Do tekstu hebrajskiego (i fragmentów aramejskich) ST: Biblia Hebraica, ed. R. Kittel, A. Alt, O. Eissfeldt, Stuttgart 1945, 2 tomy - z uwzględnieniem odkryć w Qumran.
• Do tekstu greckiego ST: Septuaginta..., ed: A. Rahlfs, Stuttgart 1943, 2 tomy.
• Do tekstu greckiego NT: Novum Testamentum Graece at Latine, ed. A. Merk, Romae 1951.^[3]

W późniejszych wydaniach wykorzystywano nowsze wersje powyższych opracowań, przy czym dla tekstu greckiego NT korzystano także z The Greek New Testament, edited by K. Aland, M. Black, C.M. Martini, B.M. Metzger, A. Wikgren.

Według noty na pierwszych stronach, tłumaczenia dokonano z języków oryginalnych, jednak ks. Eugeniusz Dąbrowski w swoim tekście krytycznym poświęconym Biblii Tysiąclecia pisał o olbrzymim wpływie francuskiej Biblii Jerozolimskiej na polski tekst Biblii Tysiąclecia. Wg Dąbrowskiego wiele fragmentów Starego Testamentu przetłumaczono nie z hebrajskiego, a właśnie z francuskiego. Na dodatek, tłumacze czasami nie znali na tyle języka francuskiego, aby poprawnie przełożyć niektóre wieloznaczne terminy francuskie na język polski. Dąbrowski podaje przykład z księgi Ezechiela. Nagłówek w rozdziale 3 tej księgi: "Avant le siege de Jérusalem" został przetłumaczony jako "Przed stolicą w Jerozolimie", podczas gdy znaczy naprawdę "Przed oblężeniem Jerozolimy"^[10]. Krytyka ta dotyczyła jednak tylko pierwszego wydania Biblii Tysiąclecia, w następnych (szczególnie 3 i 5) nastąpiły znaczne zmiany.

Michał Wojciechowski wyjaśniał tę sprawę następująco : "Pierwsze wydanie Biblii Tysiąclecia spotkało się z pewną krytyką. Oprócz pojedynczych niedociągnięć zauważono korzystanie z przekładu francuskiego Biblii Jerozolimskiej. Jeśli nawet niektórzy tłumacze sięgali do niej zbyt często, samego wzorowania się na niej nie należy uważać za wadę. Gdy powstawała Biblia Tysiąclecia, Biblia Jerozolimska była właściwie jedynym nowoczesnym naukowym przekładem całego Pisma Świętego, i to nie tylko w świecie katolickim"^[4].

[edytuj] Tekst liturgiczny

Biblia Tysiąclecia jest oficjalnym tłumaczeniem liturgicznym Kościoła katolickiego w Polsce. W lekcjonarzu i ewangeliarzu są zawarte teksty z 2. wydania przekładu.

Psalmy używane w liturgii mszalnej i brewiarzowej nieco się różnią od przekładu Biblii Tysiąclecia. Zostały one dla tego celu przystosowane tak, by można było je śpiewać. Tej adaptacji dokonał o. Placyd Galiński, benedyktyn z Tyńca, i poeta Marek Skwarnicki^[11].

W wywiadzie udzielonym we wrześniu 2007, podczas 45. Sympozjum Biblistów Polskich w Pelpinie, ks. Waldemar Chrostowski, przewodniczący Stowarzyszenia Biblistów Polskich przyznał, że istnieje potrzeba nowego tłumaczenia Pisma Świętego, które być może w jakiejś perspektywie czasowej zastąpi tłumaczenie Biblii Tysiąclecia obecnie używanej w liturgii.^[12]

[edytuj] Tłumacze poszczególnych ksiąg

• ks. Czesław Jakubiec: Rodzaju
• ks. Stanisław Łach: Wyjścia, List do Hebrajczyków
• ks. Jerzy Wirszyłło: Kapłańska
• o. Stanisław Stańczyk CSsR: Liczb, Ozeasza, Habakuka
• ks. Władysław Borowski CRL: Powtórzonego Prawa, Hioba, Przysłów, Lamentacje
• bp. Henryk Strąkowski: Jozuego
• ks. Jan Drozd: Sędziów, Ezechiela, Ewangelia wg św. Jana
• ks. Stanisław Kur: Rut
• ks. Jan Łach: 1 Samuela, 2 Samuela
• ks. Piotr Szpilewicz: 1 Królewska
• ks. Feliks Szreder CR: 2 Królewska
• ks. Piotr Szefler: 1 Kronik, Micheasza
• ks. Konrad Gąsiorowski: 2 Kronik
• ks. Paweł Nowicki: Ezdrasza, Nehemiasza
• ks. Stanisław Grzybek: Estery, Tobiasza, Judyty
• ks. Feliks Gryglewicz: 1 Machabejska, 2 Machabejska, 1. List św. Piotra, 2. List św. Piotra, List Judy
• ks. Lech Stachowiak: Psalmy, Jeremiasza, Daniela, List św. Jakuba
• o. Augustyn Jankowski OSB: Psalmy, List do Efezjan, List do Filipian, List do Kolosan, List do Filemona, Apokalipsa świętego Jana
• ks. Konrad Marklowski: Koheleta
• o. Piotr Rostworowski ECMC: Pieśń nad pieśniami
• ks. Stanisław Papier: Mądrości
• o. Karol Winiarski CSsR: Syracha, Barucha
• o. Józef Paściak OP: Izajasza
• ks. Ludwik Stefaniak: Joela, 1. List do Tesaloniczan, 2. List do Tesaloniczan
• ks. Zbigniew Kaznowski: Amosa
• ks. Edward Zawiszewski: Abdiasza
• ks. Józef Homerski: Jonasza
• ks. Walerian Szubzda: Nahuma, Sofoniasza
• ks. Michał Peter: Aggeusza, Malachiasza
• ks. Franciszek Myszka: Zachariasza
• o. Walenty Prokulski SI: Ewangelia wg św. Mateusza, Ewangelia wg św. Marka, Ewangelia wg św. Łukasza
• ks. Marian Wolniewicz: Dzieje Apostolskie
• ks. Felicjan Kłoniecki: List do Rzymian, List do Galatów
• ks. Kazimierz Romaniuk: 1. List do Koryntian, 2. List do Koryntian
• ks. Wawrzyniec Gnutek: 1. List do Tymoteusza, 2. List do Tymoteusza
• o. Zdzisław Rzeszutek OFMCap.: List do Tytusa
• ks. Władysław Smereka: 1. List św. Jana, 2. List św. Jana, 3. List św. Jana

(spis dotyczy wydania IV, oprac. na podstawie strony Biblia Online)

[edytuj] Spis ksiąg, sigla

[edytuj] Stary Testament

Lp.	Tytuł księgi	Sigla
1.	Księga Rodzaju	Rdz
2.	Księga Wyjścia	Wj
3.	Księga Kapłańska	Kpł
4.	Księga Liczb	Lb
5.	Księga Powtórzonego Prawa	Pwt
6.	Księga Jozuego	Joz
7.	Księga Sędziów	Sdz
8.	Księga Rut	Rt
9.	1 Księga Samuela	1 Sm
10.	2 Księga Samuela	2 Sm
11.	1 Księga Królewska	1 Krl
12.	2 Księga Królewska	2 Krl
13.	1 Księga Kronik	1 Krn
14.	2 Księga Kronik	2 Krn
15.	Księga Ezdrasza	Ezd
16.	Księga Nehemiasza	Ne
17.	Księga Tobiasza	Tb
18.	Księga Judyty	Jdt
19.	Księga Estery	Est
20.	1 Księga Machabejska	1 Mch
21.	2 Księga Machabejska	2 Mch
22.	Księga Hioba	Hi
23.	Księga Psalmów	Ps
24.	Księga Przysłów	Prz
25.	Księga Koheleta	Koh
26.	Pieśń nad pieśniami	PnP
27.	Księga Mądrości	Mdr
28.	Mądrość Syracha	Syr
29.	Księga Izajasza	Iz
30.	Księga Jeremiasza	Jr
31.	Lamentacje Jeremiasza	Lm
32.	Księga Barucha	Ba
33.	Księga Ezechiela	Ez
34.	Księga Daniela	Dn
35.	Księga Ozeasza	Oz
36.	Księga Joela	Jl
37.	Księga Amosa	Am
38.	Księga Abdiasza	Ab
39.	Księga Jonasza	Jon
40.	Księga Micheasza	Mi
41.	Księga Nahuma	Na
42.	Księga Habakuka	Ha
43.	Księga Sofoniasza	So
44.	Księga Aggeusza	Ag
45.	Księga Zachariasza	Za
46.	Księga Malachiasza	Ml

[edytuj] Nowy Testament

Lp.	Tytuł księgi	Sigla
1.	Ewangelia wg św. Mateusza	Mt
2.	Ewangelia wg św. Marka	Mk
3.	Ewangelia wg św. Łukasza	Łk
4.	Ewangelia wg św. Jana	J
5.	Dzieje Apostolskie	Dz
6.	List do Rzymian	Rz
7.	1 List do Koryntian	1 Kor
8.	2 List do Koryntian	2 Kor
9.	List do Galatów	Ga
10.	List do Efezjan	Ef
11.	List do Filipian	Flp
12.	List do Kolosan	Kol
13.	1 List do Tesaloniczan	1 Tes
14.	2 List do Tesaloniczan	2 Tes
15.	1 List do Tymoteusza	1 Tm
16.	2 List do Tymoteusza	2 Tm
17.	List do Tytusa	Tt
18.	List do Filemona	Flm
19.	List do Hebrajczyków	Hbr
20.	List św. Jakuba	Jk
21.	1 List św. Piotra	1 P
22.	2 List św. Piotra	2 P
23.	1 List św. Jana	1 J
24.	2 List św. Jana	2 J
25.	3 List św. Jana	3 J
26.	List św. Judy	Jud
27.	Apokalipsa św. Jana	Ap

[edytuj] Wydania

1. 1965
2. 1971
3. 1976
4. 1983 (faktycznie reprint wydania 3.)
5. 1999 (ukazywały się też publikacje z tekstem V wydania NT i IV wydania ST)

Drugie wydanie (1971) zawierało znaczne zmiany stylistyczne, a niektóre księgi: Jeremiasza, Daniela i Psalmów, zostały na nowo przełożone przez innych tłumaczy.^[13]

Począwszy od wydania trzeciego (1976), w wielu miejscach tłumaczenie hebr. imienia Boga JHWH zostało zmienione z "Jahwe" na "Pan".

[edytuj] Ciekawostki

• Do czasu wydania Przekładu Nowego Świata (1994/1997), polscy Świadkowie Jehowy korzystali z Biblii Tysiąclecia, ale wyłącznie z wydań I i II, tam bowiem zachowano imię Boże "Jahwe".
• Księgi deuterokanoniczne z Biblii Tysiąclecia przedrukowane są jako dodatek w niektórych wydaniach polskich Biblii protestanckich.
• Biblia Tysiąclecia była ulubionym przekładem Jana Pawła II, który wykorzystywał ją do przygotowania swoich pism w języku polskim.
• Łączny nakład Biblii Tysiąclecia osiągnął do 2000 r. ok. 4 milionów egzemplarzy, głównie w przedrukach nieautoryzowanych ^[4].
• Od listopada 2006 nakładem wydawnictwa Hachette co dwa tygodnie ukazują się kolejne księgi Biblii Tysiąclecia ilustrowane obrazami. Dostępne są w prenumeracie oraz kioskach.^[14]

Przypisy

[edytuj] Zobacz też

• Polskie przekłady Biblii
• Biblia Jerozolimska
• Tetragram JHWH w przekładach Biblii

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Biblia Tysiąclecia wyd. IV - oficjalne wydanie online (2003)
• Biblia Tysiąclecia wyd. IV - starsza wersja wydania online (1998) (zawiera wstępy, słownik i mapy, których nie ma w nowszej wersji)
• Adam Małaszewski - O błędach w przekładzie tzw. Biblii Tysiąclecia

[[Kategoria:Polskie przekłady Biblii|Tysiąclecia, Biblia]] [[Kategoria:Katolickie przekłady Biblii|Tysiąclecia, Biblia]]

Dziwisz: Modlę się o spokój duszy Aleksego II

Wiadomość o śmierci Aleksego II, 15. prawosławnego patriarchy Moskwy i Wszechrusi głęboko poruszyła metropopolitę krakowskiego, kardynała Stanisława Dziwisza. W wypowiedzi dla Informacyjnej Agencji Radiowej wieloletni sekretarz Jana Pawła II powiedział, że modli się o spokój duszy Aleksego II i dzieli żałobę z - bliskim katolikom - Kościołem Prawosławnym.

Wizyta prezydenta w Azji skrócona, odwołano przyjęcie

Lech Kaczyński wróci do Polski wcześniej niż początkowo planowano. Polski prezydent miał wydać w sobotę przyjęcie w hotelu w Seulu. Jednak impreza została odwołana i w sobotę przed północą polska delegacja będzie już w kraju.

Nobliści zakorkują Gdańsk

Obchody 25. rocznicy otrzymania Pokojowej Nagrody Nobla przez Lecha Wałęsę to wielka uroczystość z udziałem zagranicznych gości takich jak Dalajlama czy prezydent Francji. Jednak mieszkańcy Gdańska lepiej zrobią zostając w domach, lub przynajmniej nie wsiadając do samochodów. Miasto będzie sparaliżowane.

Sejm przeciw odwołaniu Komorowskiego

Sejm odrzucił wniosek PiS-u o odwołanie Bronisława Komorowskiego z funkcji marszałka Sejmu. Komorowski powiedział chwilę potem, że choć Sejm nie poparł PiS-u, to wniosek, debata i głosowanie to dla niego cenne doświadczenie: - Nauczyło mnie to, że trzeba miarkować także to, co chce się wyrazić językiem ironii - stwierdził. - Dziękuję wszystkim - zakończył.

Dalajlama już wylądował w Gdańsku

Na gdańskim lotnisku wylądował Dalajlama. Na lotnisku witał go prezydent Gdańska, który zaraz po tym udzielał mediom wywiadów ubrany w dopiero co otrzymany tradycyjny szal. Dalajlama XIV Przyleciał prywatnym samolotem i w policyjnym konwoju odjechał z lotniska - relacjonował reporter TOK FM.

A co mnie jakiś barman na Cyprze obchodzi?

Tymi słowami Jacek Kurski skomentował doniesienia Polaka, pracującego w hotelu na Cyprze, o pijanych dwóch posłach PiS, którzy zniszczyli hotelowe wózki golfowe. Kurski zapewnił też o swoim poparciu dla kolegów i porównał całą sprawę do swojego niedawnego drogowego wybryku, czyli "rzekomej afery, która podnieciła tabloidy".

Lądowanie z turbulencjami: Lech Kaczyński przybył do Seulu

Prezydent RP Lech Kaczyński przybył około godz. 5.50 rano czasu polskiego do Seulu. Wizyta w Korei Południowej ma charakter oficjalny i kończy trwającą od niedzieli podróż prezydenta po Azji.

Marcinkiewicz na Platformie do Strasburga

Były premier Kazimierz Marcinkiewicz na pierwszym miejscu warszawskiej listy PO do Parlamentu Europejskiego. Taki wariant rozważają liderzy partii - dowiedziała się „Gazeta”

Dalajlama w Polsce

Dziś początek wizyty XIV Dalajlamy, duchowego i politycznego przywódcy Tybetańczyków, laureata Pokojowej Nagrody Nobla i jednego z największych żyjących autorytetów moralnych.

Człowiek, mnich, dalajlama

Dla Zachodu XIV Dalajlama Tenzjin Gjaco jest laureatem Pokojowej Nagrody Nobla, współczesnym Gandhim, moralnym autorytetem konsekwentnie głoszącym ideę miłości, szacunku i odpowiedzialności za wszystkie żywe istoty i za całą Ziemię.